مکالمه سفیر امام حسین (ع) با ابن‌زیاد پیش از شهادت/تو به شراب‌خواری سزاوارتری!

ابن‌زیاد برای آن‌که ترسی در دل مسلم ایجاد کند و او را از سخن بازدارد گفت: «خدا مرا بکشد اگر تو را نکشم، چنان کشتنی که هیچ‌کس را در اسلام نکشته باشند.» مسلم فرمود: «آری، همانا تو سزاوارتری که در اسلام چیزی را پدید آوری که پیش از آن نبوده و همانا تو بد کشتن و به زشتی دست و پا بریدن، و بددلی و بدکینه‌ای را در هنگام پیروزی نسبت به هیچ‌کس فروگذار نخواهی کرد.»

مکالمه سفیر امام حسین و ابن‌زیاد پیش از شهادت

به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، روز عرفه، روزی است که حاجیان در صحرای عرفات حضور دارند و دعای عرفه می‌خوانند. اما این‌روز علاوه بر روز دعا و نیایش، روز شهادت مسلم بن عقیل (ع) سفیر امام حسین به کوفه و به‌نوعی مقدمه شروع عزاداری ماه محرم است. 

داستان ورود مسلم به کوفه و قیامش را عموم مخاطبان در سریال مختارنامه دیده‌اند. این‌ماجرا در کتاب‌های تاریخی مختلف هم روایت شده و البته واقعیت ماجرا تا حدودی با تصویر نمایشی آن تفاوت دارد.

به‌هرحال پس از خیانت مردم کوفه و مبارزه یک‌تنه مسلم در کوچه‌های شهر، در مسیر او دامی قرار داده و مسلم در آن افتاد. سپس او را دستگیر کرده و به در دارالعماره بردند. پس از ساعتی که مسلم را زخمی و خسته بر درگاه نگه داشتند، فرستاده ابن‌زیاد از قصر بیرون آمد و دستور داد او را وارد قصر کنند. مسلم هم هنگام ورود به محوطه درونی قصر، به دیواری تکیه زد و نشست و هیچ‌کلامی به ابن‌زیاد نگفت که برخی از درباریان برای خودشیرینی از او پرسیدند چرا به امیر سلام نداده است. مسلم در این‌لحظات، با حالتی بی‌تفاوت و جسورانه صحبت کرد و موجب رسوایی ابن‌زیاد شد. به همین‌دلیل برای جلوگیری از رسوایی بیشتر دستور داد او را به بام قصر برده و اعدام کنند.

جالب است که چندروز پیش‌تر مسلم بن عقیل (ع) که در پستوی خانه هانی بن عروه مخفی شده بود،د حق‌گو نشود، و رسوایی دیگری به بار نیاید، دیگر مجال نداد و گفت: «او را بالای بام قصر ببرید و گردنش را بزنید و بدن بی‌سرش را به زیر اندازید.»

مسلم گفت:‌ «به خدا اگر میان من و تو خویشاوندی بود مرا نمی‌کشتی.» (کنایه از این‌که تو زنازاده هستی.)

ابن‌زیاد که دید هرچه در کشتن مسلم درنگ کند پرده رسوایی‌اش بیشتر بالا می‌رود، با ناراحتی گفت: «کجاست این‌مردی که مسلم بن عقیل شمشیر به سرش زده بود؟»

***

پس از شهادت مسلم بن عقیل (ع) و هانی بن عروه (ع) در کوفه حکومت نظامی برپا شد و سران شیعه و شیعیان زیادی دستگیر شدند. کوفیانی هم که دور مسلم را خالی کرده و به آرمان قیام امام حسین (ع) خیانت کردند، به ناچار زندگی سخت و طاقت‌فرسا تحت حکومت عبیدالله بن زیاد را پذیرفتند. 

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *