سرمربی تیم ملی فوتبال ایران عاشق این است که خود را یک قربانی جلوه دهد؛ حالا فرقی ندارد که آیا استدلالهای کافی را برای نمایش قربانی شدن دارد یا نه، اما او در دنیای خودش به این استدلالهای نادرست باور دارد.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، کمتر پیش آمده که امیر قلعهنویی مصاحبهای کند و در آن ناله و زاری نکند. او همیشه میخواهد نقش یک قربانی را بازی کند که همه مقابلش بودهاند و ظلمی بزرگ را در حقش کردهاند. داستان نخستین حضور قلعهنویی روی نیمکت تیم ملی در جام ملتهای ۲۰۰۷ و برکناریاش پس از ناکامی، آنقدر از زبان او شنیده شده که احتمالاً پر تکرارترین داستان بازگو شده فوتبال ایران است. با این حال قلعهنویی چندین ماجرا را بارها و بارها تکرار کرده و در مواردی صحبتهایی نادرست را به گونهای به زبان آورده که خودش هم باورش شده این دروغها راست است.
یکی از نمونه صحبتهای نادرست امیر قعلهنویی که اکثر مواقع از زبان او شنیدهاید، حضورش در تیمهای بی پول است. این بار هم قلعهنویی در پاسخ به یکی از پیشکسوتان سپاهان به این موضوع اشاره کرده که همیشه هدایت تیمهایی را قبول کرده که یا در جدول مشکل داشتند یا مشکل مالی داشتهاند. رزومه امیر قلعهنویی اما چنین چیزی را نشان نمیدهد و او همیشه در تیمهایی حضور داشته که بالاترین بودجهها را هم در اانند با این شرایط ادامه بدهند. او با وعدههایی که اسپانسر پیشین تیم داده بود به انزلی آمد و انتظار داشت با پولی که در اختیار خواهد داشت، تیمی مدعی میسازد اما شرایط باشگاه عوض شده بود. ما اسپانسر پر درآمد نداشتیم و الان هم یکباره پولی که قلعهنویی میخواست را نمیتوانستیم تأمین کنیم.»
در کدامیک از تجربههای کاری قلعهنویی، او حضور در تیمی را تجربه کرده که مشکل مالی داشته است؟ سرمربی این روزهای تیم ملی که در اوج تجربه به سر میبرد و شاید باید به روزهای بازنشستگیاش پس از ترک تیم ملی هم فکر کند، چگونه هنوز چنین صحبتهای نادرستی را به زبان میآورد؟ این حق قلعهنویی بوده که تیمهایی را برای کار کردن انتخاب کند که با مشکل مالی روبهرو نباشند و او بتواند تیمهای مدعی را روانه مسابقات کند، اما جلوه دادن ماجرا به شکلی که دوست دارد، قطعاً توهین به مخاطبان صحبتهای سرمربی تیم ملی است.