به گزارش ایلنا، تغییرات اخیر مدیریتی بانک آینده، بار دیگر افکار عمومی را متوجه این بانک بزرگ کرده است. زیان های انباشته افشا شده و ارزندگی دارایی های بانک آینده، ابعاد اصلی مورد بحث در محافل تخصصی و عمومی است. سلامت ساختار مالی و نحوه پیشبرد عملیات بانک ها، به ویژه، از حیث نظارتی را میتوان در تخصیص منابع و به عبارت سادهتر، در سرمایهگذاری و تسهیلات اعطایی آنها جستجو کرد.
بررسی گزارشهای مالی بانک آینده، به ویژه در بخش های تسهیلات و تعهدات کلان و مطالبات از شرکت های فرعی و وابسته، حاکی از تخصیص بخش قابل توجه منابع این بانک به پروژه های عمرانی انتقال یافته از نهاده ای ادغامی تشکیل دهنده این بانک، وفق تکالیف حکومتی میباشد.
بررسی بیشتر موراد افشا شده بانک مذکور حاکی از عدم امکان شناسایی درآمد تسهیلات مربوط به پروژه های عمرانی بزرگ و نیمه تمام بانک آینده و اعمال ذخایر قانونی قابل توجه از سوی بانک مرکزی در این خصوص است که مجموعاً زیان قابل توجهی را در گزارشهای مالی افشا شده بانک آینده ایجاد و هجمه قابل توجهی را از سوی ذی نفعان متوجه آن کرده است.
در حالی که، برای بررسی ارزندگی ارزش این بانک، نیاز به رویکردی عمیق تر، در ابعاد مختلف داریم. پروژههای عظیمی مانند داران و کارکنان باانگیزه خود، به منظور حفظ جایگاه بانک در بازار سرمایه و متناسبسازی حقوق مالکانه بانک با واقعیت ارزنده تجاری آن، سعی در انجام افزایش سرمایه، با اولویت افزایش سرمایه از محل تجدید ارزیابی داراییها دارد.
با این وصف میتوان نتیجه گرفت بانک آینده در کنار اعطای تسهیلات خرد، به منظور توانمندی معیشتی آحاد مردم کشور، سایر منابع سپرده گذاران خود را به راحتی به ورطه انواع ریسک های سیستماتیک و غیر سیستماتیک نسپرده و ارزش فعلی جریان های نقدی آتی اموال متعلق به ذینفعان بانک را به طور قابل توجهی افزایش داده است.
این مهم را می توان نقشه راه مناسبی برای شبکه بانکی کشور در سایر حوزه های زیرساختی جمهوری اسلامی ایران، در شرایط تحریمه ای ناجوانمردانه کشورهای غربی و آمریکا قلمداد کرد.