به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، جامعه امروز با تمام جذابیتهایش، گاه به زندانی بدل میشود که شهروندان را در سلولهای «خانه» و «کار» محبوس کرده و از لذت «با هم بودن» و «درد هم را حس کردن» باز میدارد.
بنابر روایت شبستان، شهرهایی که روزگاری قلب تپنده فرهنگ و همبستگی اجتماعی بود، امروز با معضلی عمیق دست و پنجه نرم میکند و آن چیزی نیست جز از هم گسیختگی روابط اجتماعی و گسترش حس تنهایی در میان شهروندان.
معاون فرهنگی شهردار شیراز، این وضعیت را زنگ خطری جدی برای انسجام شهری دانسته و راهکار برونرفت از آن را در احیای «فضاهای سوم» و بازگرداندن نقش تاریخی مسجد به عنوان محور ارتباطی میان مردم و مدیریت شهری جستجو میکند.
چوبینی با ابراز نگرانی از وضعیت فعلی مجتمعهای مسکونی، میگوید: “امروز شاهدیم که حتی دو بلوک مجاور نیز هیچ نسبت اجتماعی با یکدیگر ندارند؛ محلهای که همسایه از همسایه خبر ندارد و حس بیپناهی و تنهایی شهری گسترش یافته است.” این مشاهدا ضرورت رویکرد مردمی
یکی از چالشهای جدی که چوبینی به آن اشاره میکند، “تعدد ارکان و موازیکاری” در مساجد است. او معتقد است که گاهی نبود انسجام میان ارکان مسجد و نهادهای مختلف، مانع از ایفای نقش محوری مسجد میشود.
در همین راستا، رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز، میگوید: “هدف ما این است که نظام مسائل محلات از دل خود مردم استخراج شود، نه اینکه نسخهای از بالا برای محلهها پیچیده شود.” این جمله، کلید اصلی طرح جدید است؛ طرحی که بر آن است تا با احیای نقش مسجد به عنوان پلی ارتباطی، اعتماد از دست رفته را بازگرداند و با محوریت مردم، به ساختن شهری زنده، پویا و همبسته یاری رساند. این رویکرد، امیدی تازه برای مقابله با تنهایی شهری و تقویت نظارت اجتماعی است.