به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، جهاد اقتصادی، اگر از سطح شعارهای رایج و مصرفشدهی امروز فراتر رود، در افق اندیشهی امام و رهبری شهید، تنها یک سیاست مقطعی برای عبور از بحران نیست بلکه صورتبندی یک اخلاق مقاومت در قلمرو معیشت است؛ اخلاقی که میخواهد اقتصاد را از منطق سود بیمهار، وابستگی ساختاری و عادت تاریخی مصرفزدگی بیرون بکشد و آن را به ساحت مسئولیت، استقلال و کرامت انسانی بازگرداند.
بنابر روایت تسنیم، در این دستگاه فکری، اقتصاد نه حوزهای خنثی و تکنیکی بلکه میدانی برای سنجش نسبت انسان با خویشتن، جامعه و قدرت است و از همینرو جهاد اقتصادی در بیان امام(ره) و رهبر شهید پیش از آنکه نام یک برنامه باشد نام یک نحوهی بودن است؛ بودن در جهان با ارادهی ساختن، التزام به عدالت و رفض هرآنچه ملت را به حاشیهی تاریخ میراند و حدود و ثغور جهاد اقتصادی دقیقاً از همینجا آغاز میشود. همچنین جهاد، در منطق دینی، همواره با قصد قربت و جهتمندی اخلاقی تعریف میشود؛ یعنی هر کنش اقتصادی زمانی رنگ جهاد میگیرد که از سطح انباشت منفعت شخصی عبور کند و در مداررسد، و چگونه از منفعتطلبی آنی به آیندهنگری تمدنی منتقل شود.
در نهایت حدود و ثغور جهاد اقتصادی را باید در سه نسبت اساسی بیان کرد که عبارتند از: نسبت با انسان، نسبت با عدالت و نسبت با استقلال می باشد.. هر سیاست یا کنش اقتصادی که انسان را به ابزار تبدیل کند و عدالت را قربانی کند، یا استقلال را مخدوش سازد، بیرون از قلمرو جهاد است حتی اگر ظاهری موفق و آمارهایی درخشان داشته باشد، و بالعکس، هر اقدام اقتصادی که کرامت انسان را پاس بدارد فرصت را عادلانه توزیع کند و جامعه را از وابستگی برهاند، در حقیقت به زبان جهاد سخن گفته است. بنابراین جهاد اقتصادی صرفاً راهی برای ادارهی اقتصاد نیس بلکه راهی برای حفظ شأن تاریخی یک ملت است و این همان نقطهای است که اندیشهی امام و قائد شهید، اقتصاد را از سطح معادلههای سرد و محاسبات بیروح به افق معنای انسانی و تکلیف تمدنی ارتقا میدهد.