به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کتاب «اللوامع النورانیة»، علامه سیدهاشم بحرانی با گردآوری روایات تفسیری، کوشیده است نشان دهد که چگونه برخی آیات قرآن، افزون بر معنای ظاهری، بر فضائل، مناقب و جایگاه معنوی امیرالمؤمنین علی(ع) و اهل بیت(ع) دلالت دارند. بخشی از این روایات به آیات سوره بقره اختصاص یافته است که به برخی از آنها در دو شماره گذشته اشاره کردیم.
بنابر روایت ایکنا، اکنون در این متن به بخش پایانی سوره بقره میپردازیم.
نخستین آیه مورد اشاره، آیه ۱۳۸ سوره بقره است؛ آنجا که خداوند میفرماید: «صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ».
«رنگ خدایی بپذیرید و چه رنگی نیکوتر از رنگ خداست؟ و ما تنها او را عبادت میکنیم.» بر پایه روایتی که عیاشی از امام صادق(ع) نقل کرده، مراد از این «رنگ الهی»، پذیرش ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب(ع) است. در این نگاه، ولایت علوی به
در ادامه، آیه ۲۳۸ سوره بقره نیز در این مجموعه مورد توجه قرار گرفته است: «حَافِظُوا عَلَی الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَیٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِینَ».به معنای ایستادن در حالت خضوع و اطاعت برای خدا، به اطاعت از امامان معصوم(ع) تفسیر شده است.
مجموع این روایات، تصویری از رویکرد تأویلی در تفسیر قرآن ارائه میدهد؛ رویکردی که بر اساس آن، برخی آیات افزون بر معنای عمومی و ظاهری خود، حامل اشاراتی به حقیقت ولایت و جایگاه اهلبیت(ع) نیز هستند. در این میان، کتاب «اللوامع النورانیة فی أسماء علی و أهل بیته القرآنیة» تلاشی مهم برای گردآوری این اشارات و بازنمایی پیوند میان آیات قرآن و مقامات معنوی خاندان پیامبر(ص) به شمار میرود.