علائم در رفتگی مچ پا

علائم در رفتگی مچ پا چیست؟ تشخیص دررفتگی مچ پا چطور صورت می‌گیرد؟ در اغلب اوقات، دررفتگی مچ پا ناشی از پارگی یک یا چند رباط در اثر صدمات شدید است. این رباط‌ها پیوندی میان استخوان‌ها و جایگاه اصلی آنها دارد که در صورت آسیب، استخوان‌ها از یکدیگر و جایگاه خود فاصله گرفته و فضایی غیرطبیعی بین یک‌ یا چند استخوان تشکیل می‌شود. این عارضه گاهی در پی شکستگی استخوان‌های مچ اتفاق می‌افتد و گاهی نیز به‌دلیل پیچ‌خوردگی‌های شدید خواهد بود.

علائم در رفتگی مچ پا

مفصل پا، متشکل از سه استخوان اصلی در کنار یکدیگر است. استخوان‌های درشت نی و نازک نی، منتهی به استخوان برجسته قوزک پا هستند. در واقع این برجستگی، قوزک داخلی و خارجی نامیده می‌شود. مفصلی به نام تیبیوفیبولار تحتانی، بین استخوان بزرگ یعنی درشت نی و استخوان کوچک، نازک نی قرار دارد و از طرفی به استخوان تالوس یا قاپ کف پا متصل می‌شود تا مفصلی به نام تالوکرورال شکل بگیرد.

تالوکرورال، تحت عنوان مفصل اصلی مچ پا، موظف به ‌انجام حرکت‌های رو به عقب (دورسی فلکشن) و حرکت رو به‌ پایین (وپلانتارفلکشن) است. نقش اصلی این مفصل، تحمل بخش اعظم وزن بدن است. زیر مفصل تالوکرورال و مابین استخوان قاپ و استخوان پاشنه، مفصلی به نام ساب تالار قرار دارد که مسئولیت چرخش مچ‌ پا به داخل (اینورژن) و چرخش رو به بیرون (اورژن) را عهده‌دار است.

تمام مفاصلی که نام بردیم، دارای غضروف مفصلی با سطحی هموار و براق است که لغزش استخوان‌ها را بر یکدیگر ممکن می‌سازد. وجود جزئی‌ترین اختلال در عملکرد این مفاصل، سبب بروز عارضه و علائم در رفتگی مچ پا می‌شود.

علائم در رفتگی پا هنگامی بروز می‌یابد که استخوان تالوس از محل قرارگیری اصلی خود خارج شود. در این شرایط، به‌علت هم‌جهت‌نبودن با انتهای استخوان‌های درشت‌ نی و نازک نی، عارضه دررفتگی رخ می‌دهد. البته دررفتگی مچ پا معمولاً با آسیب‌دیدگی رباط مثل ا خلفی­بودن پا (یعنی حالتی که انگشتان رو به بالا هستند) این دررفتگی رخ می‌دهد. در این هنگام، نیرو از جلوی پا وارد شده و بخشی از استخوان مچ به‌ عقب رانده می‌شود.

این دررفتگی معمولاً در محلی اتفاق می‌افتد که پوزه مچ به‌سمت بالا و در فضای مابین استخوان درشت‌ نی و استخوان فیبولا قرار دارد. در واقع آسیب از نوع محوری بوده که به آن آسیب ستون نیز می‌گویند. این حالت زمانی رخ می‌دهد که شما به‌طرز نامناسبی روی پاهای خود فرود می‌آیید یا روی آن می‌نشینید.

در راستای آشنایی با علائم در رفتگی مچ پا و سایر موارد ذکر شده، باید بگوییم که ساختار مچ پا، از پیچیده‌ترین آناتومی‌های بدن، متشکل چندین استخوان، تاندون، عضله و رباط است که به انسان توانایی حرکت می‌بخشد.

هنگام دررفتگی مچ پا، مفصل‌ها از حالت طبیعی آناتومیک خود خارج شده و تاندون یا رباط دچار آسیب می‌شوند. برخی افراد به ‌دلیل بیماری‌هایی نظیر دیسک کمر، ام اس، دلایل بیومکانیکی مثل نرمی مفاصل، شل‌بودن عضلات و صافی کف پا یا سایر مشکلات استخوانی در معرض دررفتگی‌‌های مداوم هستند.

 

انتهای رپرتاژ آگهی/

منبع: تابناک

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *