به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بازخوانی سخنان رهبر انقلاب درباره «اللهاکبر» صرفاً یادآوری یک شعار تاریخی نیست، بلکه احیای یک دال مرکزی در منظومه تمدنی جمهوری اسلامی است؛ دالی که توانسته از یک ذکر عبادی، به موتور محرک مقاومت، هویتسازی و بازتولید قدرت در برابر نظم سلطه جهانی تبدیل شود.
اللهاکبر؛ از شعار تا نظریه قدرت
در ادبیات سیاسی مدرن، قدرت معمولاً در قالبهای مادی همچون اقتصاد، نظامیگری یا فناوری تعریف میشود. اما در تجربه انقلاب اسلامی، یک واژه ساده و ریشهدار در سنت دینی، یعنی «اللهاکبر»، بهعنوان منبعی بدیل برای تولید قدرت ظاهر شد. آنچه در سخنان اخیر رهبر انقلاب برجسته میشود، بازتعریف همین مفهوم بهعنوان «سلاح» است؛ سلاحی که نه در میدان سخت، بلکه در لایههای عمیقتری از آگاهی، ایمان و اراده جمعی عمل میکند
در این چارچوب، «اللهاکبر» دیگر صرفاً یک ذکر عبادی یا شعاری احساسی نیست، بلکه تبدیل ب
الله اکبر یک سلاح یا یک منظومه؟
آنچه از این تحلیل برمیآید، این است که «اللهاکبر» در بیان رهبر انقلاب، صرفاً یک «سلاح» نیست، بلکه یک «منظومه» است؛ منظومهای که ابعاد معرفتی، هویتی و عملی را در بر میگیرد.
این منظومه، در طول چهار دهه گذشته، توانسته در موقعیتهای مختلف انقلاب تا جنگ و از تحریم تا جنگ رسانهای کارکردهای متفاوتی ایفا کند. استمرار این کارکرد، به توانایی نظام در بازتعریف و بهروزرسانی آن بستگی دارد.
در نهایت، «اللهاکبر» را میتوان بهعنوان قلب تپنده یک پروژه تمدنی دانست؛ پروژهای که همچنان در حال شکلگیری است و آینده آن، بیش از هر چیز، به نحوه فهم و بازتولید همین مفاهیم بنیادین وابسته است.
منبع:تسنیم