علی ودایع*
روزنامه اعتماد
«لحظهای آتشبس، لحظهای جنگ؛ این تصویر مخدوش و ژلهای از وضعیت امروز ایران و ایالاتمتحده است. ترامپ هنوز گمان میکند که ایران درنهایت تسلیم «دیپلماسی اجبار» خواهد شد اما تهران نشان داده که توانایی تغییر معادله را دارد. در فرآیند تاثیر متقابل متغیرهای آشکار و پنهان، کمتر به اتمسفر داخلی خود امریکا پرداخته میشود اما اتمسفر کاخ سفید مولفه بنیادین در قلب «مرد دیوانه» محسوب میشود.
در فضای آتشبس موقت، نام «جی دی ونس» بیش از سایر اطرافیان «دونالد ترامپ» شنیده میشود. معاون اول رییسجمهوری امریکا تلاش میکند به شکلی تلویحی نقش نفر اول واشنگتن در غیاب رییسجمهوری را ایفا کند. ونس که خود را به عنوان چهرهای «انزواطلب»، مخالف مداخلهگراییهای پرهزینه امریکا و منتقد سرسخت جنگهای بیپایان پنتاگون معرفی کرده، حالا در کانون یک پارادوکس بزرگ قرار دارد.
در شرایطی که سایه یک رویارویی مستقیم میان ایالاتمتحده و ایران بیش از هر زمان دیگری سنگینی میکند، سوال کلیدی این است: آیا جی دی ونس، کاتالیزور یک برخورد نظامی خواهد بود یا مرد پشت پرده یک آتشبس تاکتیکی؟
نئو-انزواطلبی ونس و طمع ترامپ- مکتب فکری ونس برمبنای دکترین «اول امریکا» تنظیم شده است؛ او معتقد است که واشنگتن نباید میلیاردها دلار از مالیات شهروندانش را در اوکراین یا بیابانnst selectedItem = newsList[randomIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();