به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در میان ۱۱۴ سوره نورانی قرآن کریم، برخی از جایگاهی ویژه و عناوینی خاص برخوردارند که نشاندهنده اهمیت محوری محتوای آنهاست؛ از جمله سوره حمد که به اُمّالکتاب (مادر قرآن) ملقب است و سوره الرحمن که به دلیل بیان بدیع نعمتهای الهی و تکرار آیه «فَبِأَیِّ آلَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ»، عروس قرآن نام گرفته است.
بنابر روایت شیعه نیوز، اما در این میان، سوره “یس” دارای لقب گرامی “قلب قرآن” است که این عنوان را پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم به آن اعطا فرمودند: «هر چیزی قلبی دارد و قلب قرآن سوره یس است.» شهرت این سوره در محافل فریقین و همچنین در میان اهل عرفان و تدبر، گواهی بر عظمت آن است. دلیل این جایگاه رفیع را باید در محتوای بنیادین آن جستجو کرد. چنانکه علامه طباطبایی قدسسره اشاره دارند، غرض اصلی سوره یس، تبیین جامع اصول سهگانهی دین اسلام شامل نبوت، توحید و معاد است؛ بهگونهای که ابتدا به اثبات رسالت و حال مردم در قبال آن میپردازد، سپس آیات وحدانیت و خالقیت را برمیشمارد و در نهایت با تفصیل به موضوع قیامت، حساب و ند، این سوره در واقع احیاگر قلوب مرده است. قاری یس، با تفکر در آیات ملکوت و قدرت کُن فَیَکُون، قلب خود را از غفلت میرهاند و آن را به سرچشمهی علم و قدرت الهی متصل میسازد.
۲. کلید برکات دنیوی و اخروی
بر هر مؤمنی ضروری است که از فضائل بیشمار این سوره غفلت نورزد. تلاوت با تدبر سوره یس، نهتنها پاداش عظیم دوازده ختم قرآن را به ارمغان میآورد، بلکه در زندگی دنیوی نیز منبع حفظ، امنیت، و گشایش در روزی است. پیوند با قلب قرآن، تضمینی است برای آسودگی در سختترین مواقف (سکرات مرگ) و تضمینی برای جایگاه رفیع در پیشگاه الهی و شفاعت در روز قیامت.
جمعبندی نهایی:
سوره یس، چکیدهی قرآن و منشور جامع حیات توحیدی است. عمل به توصیههای ائمه معصومین علیهمالسلام مبنی بر مداومت بر تلاوت آن، به مثابه دمیدن حیات فکری و معنوی به قلب است تا در نهایت، انسان با قلبی سلیم و آماده، به سوی ملکوت الهی و لقاء پروردگار بازگردد.