به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، در این قیام، هزاران نفر از شهرهای مختلف، بهویژه قم، تهران، ورامین، مشهد و شیراز به خیابانها آمدند. فریاد “یا مرگ یا خمینی” بر دیوارهای شهرها طنین انداخت و رژیم پهلوی با وحشتی عریان، به سرکوبی خونین دست زد. خون دهها نفر بر سنگفرش خیابانها ریخته شد، اما این خون، بذر بیداری شد؛ نهال نهضتی را آبیاری کرد که ۱۵ سال بعد به درخت تناور انقلاب اسلامی تبدیل شد.
۱۵ خرداد، تجلی وحدت مرجعیت و مردم بود؛ تلاقی غیرت دینی با اعتراض سیاسی. مردم در این روز نشان دادند که دین برایشان فقط عبادت فردی نیست، بلکه مسئولیت اجتماعی، ایستادگی در برابر ظلم، و دفاع از حقیقت است. این قیام نشان داد که اگر چه رژیم پهلوی توان سرکوب دارد، اما مشروعیت ندارد؛ و اگر چه امام در آن روز در حصر افتاد، اما اندیشهاش در جان مردم ریشه دواند.
معاون فرهنگی نهاد نماینده ولیفقیه در استان فارس، در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اهمیت زنده نگهداشتن قیام ۱۵ خرداد گفت: ما نباید اجازه دهیم این نقطه تاریخی، به حاشیه برود. ۱ تبیین ابعاد این قیام تأکید کرد: ما باید از شکل مراسمی و کلیشهای عبور کنیم و به سمت تولید محتوا، روایتگری دقیق و اتصال این رویداد به مسائل روز حرکت کنیم. قیام ۱۵ خرداد میتواند الگویی برای ایستادگی در برابر انحراف، تحریف و سلطهطلبی باشد.
فرهنگی در پایان تصریح کرد: گرامیداشت ۱۵ خرداد، در واقع تجدید بیعت با آرمانهای انقلاب و امام(ره) است. اگر نسبت به این ایام بیتفاوت باشیم، بهتدریج حافظه تاریخی جامعه دچار فراموشی میشود، و این بزرگترین خطر برای یک ملت است.
قیام ۱۵ خرداد، گرچه سرکوب شد، اما هرگز خاموش نماند؛ چون ریشه در ایمان مردم و هدایت مرجعیت داشت. زنده نگهداشتن یاد آن، زنده نگهداشتن روح استقلال، آزادی، و پیوند دین و مردم است. یادآوری ۱۵ خرداد، نه فقط گرامیداشت گذشته، بلکه تقویت انگیزه برای حفظ ارزشهای انقلاب در امروز و آینده است.