به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات ۶۷ تا ۷۷ سوره غافر، یکی از منسجمترین بخشهای این سوره در تبیین قدرت خداوند، حقیقت زندگی و مرگ، سرکشی کافران و سرانجام دردناک آنان است.
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان، این آیات را زنجیرهای از استدلالهای الهی میداند که از آفرینش انسان آغاز میشود و به اثبات معاد، بطلان شرک و هشدار نسبت به عذاب الهی میانجامد.
بنابر روایت فارس، خداوند در این آیات، هم نعمتهای بزرگ خود را یادآوری میکند و هم از ناسپاسی و لجاجت دشمنان پرده برمیدارد تا روشن شود که انکار حق، سرانجامی جز هلاکت و رسوایی ندارد.
آفرینش انسان نشانهای روشن از قدرت خدا است
سخن با یادآوری مراحل آفرینش انسان آغاز میشود «هُوَ الَّذِی خَلَقَکُم مِن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطفَةٍ ثُمَّ مِن عَلَقَةٍ…».
خداوند مسیر پیدایش انسان را از خاک تا نطفه، علقه، تولد، جوانی و پیری ترسیم میکند. ار اعمال بندگان آگاه است و دشمنان حق را به کیفر میرساند، وعده پیروزی حق را نیز محقق خواهد کرد.
این آیات به مؤمنان میآموزد که در برابر طغیان و تبلیغات دشمنان دچار تردید نشوند. تاریخ و سنت الهی نشان داده است که سرکشی، انکار خدا و ناسپاسی، سرانجامی جز عذاب و شکست ندارد اما صبر، ایمان و اعتماد به وعده الهی، راه نجات و پیروزی حقیقی است.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۷۵ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.