به گزارش خبرآنلاین روزنامه شرق نوشت:وقتی مقام ایرانی میگوید «تقریبا خیلی جلو رفتیم»، اما بلافاصله توضیح میدهد که محور مرحله نخست، آزادسازی ۵۰ درصد از منابع بلوکهشده با امضای یادداشت تفاهم و باقی آن طی یک یا دو ماه است، تصویر واقعی روشن میشود. مرحله نخست، نه بر محور رفع تحریمهاست و نه بر محور بازطراحی چارچوب هستهای؛ بلکه بر محور آزادسازی بخشی از پولهای خود ایران تعریف شده است.
این نقطه آغاز، بیش از آنکه نشانه پیشروی باشد، نشان میدهد سقف مذاکرات از همان ابتدا کوتاه طراحی شده است. اما این تصویر زمانی کامل میشود که هزینههای ماهاما توان اثرگذاریشان محدود است. این پراکندگی نقشها باعث شده پرونده ایران در یک خلأ راهبردی قرار بگیرد؛ خلأیی که در آن توافقهای کوچک ممکن است، اما توافقهای بزرگ نه.
این وضعیت، همان چیزی است که بسیاری از تحلیلگران آن را فقدان چارچوب راهبردی مینامند. در چنین شرایطی، آزادسازی بخشی از منابع بلوکهشده، حتی اگر گشایش کوتاهمدت ایجاد کند، بهتنهایی قادر به تغییر مسیر نیست. پرسش اصلی این است که این گام کوچک، در مسیر کدام هدف بزرگتر قرار میگیرد؟ اگر بخشی از یک نقشه راه شفاف باشد، میتواند نقطه شروع باشد.
17302