به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، دوران امامت امام موسی کاظم علیهالسلام مانند سایر اهل بیت علیهمالسلام همراه با فشارها و ظلمهای زیادی از سوی حاکمان زمان همراه بود، به طوری که آن حضرت سالهای بسیاری از عمر شریف خود را در حبس و کنترلهای نظامی به سر بردند و سرانجام در نهایت مظلومیت و حقانیت به شهادت رسیدند.
البته این ظلمها شامل شیعیان و علویان هم میشد و همه افرادی که شیعه و یا محب اهلبیت علیهمالسلام بودند، مورد آزارهای حکومت قرار میگرفتند اما فشارهای نظامی که بر زندگی امام کاظم علیهالسلام وارد میشد قابل مقایسه با زندگی سایر مردم و دوستداران آن حضرت نیست.
بنابر روایت برنا، حجتالاسلام و المسلمین محمدرضا دهدشت، مدرس و کارشناس مسائل اسلامی، در گفتگویی به بررسی بخشهای کمتر عنوانشده از زندگی پربار و مظلومانه امام موسیبن جعفر علیهالسلام پرداخته است.
زندگی خانوادگی امام موسی بن جعفر(ع)
میدانیمیتنامه رسمی، پنج نفر را به عنوان وصی خود برگزیده است که عبارت هستند از؛ خلیفه وقت منصور دوانیقی، محمد بن سلیمان فرماندار مدینه (خود گزارشدهنده)، موسی بن جعفر [علیهالسلام]، حمیدهخاتون همسر آن حضرت و عبدالله بن جعفر بن محمد برادر بزرگ امام کاظم [علیهالسلام].”
فرماندار در پایان نامه سؤال کرده بود که “کدامیک از این پنج نفر باید کشته شوند؟!”، منصور که از این جواب به شدت عصبانی شده بود، با فریاد اعلام کرده بود که “هیچکدام از اینها را نمیتوان کشت.”
البته باید دقت شود که این عمل امام صادق علیهالسلام یک نوع رفتار سیاسی بوده است، چراکه آن حضرت قبلاً امام بعدی و جانشین حقیقی خود یعنی امام موسی کاظم علیهالسلام را به شیعیان خاص و خاندان علوی معرفی کرده بودند و همه میدانستند امام بعدی چه شخصیتی است.