از یک سو منت میگذارند به سر مردم که با وجود پیشنهادات خارجی از این مملکت نرفته و برای ایران مدال گرفتهاند و از سوی دیگر میگویند که با ۲۴ میلیارد نمیشود خانهی خوب خرید؛ منظورشان قصر است، وگرنه که مردم اگر ۴ میلیارد از جایزه شما، پسانداز یک عمر کارشان میشد، در همین پایتخت خانه خریده و تا لحظه مرگ هم خدا را بابتش شکر میکردند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، بیایید یک بار برای همیشه پرونده پهلوانی را ببندیم؛ عصر حاضر عصر پهلوانساز نیست؛ عصر نان است و اگر تو، نان به نرخ روز نخوری و سعی کنی برای نان و نام، شرافتت را به حراج نگذاری، آن وقت یک انسان خوبی.
عصر ما، عصر پهلوانها نیست، پهلوانها خیلی وقت است که کنج خانهاند و رمقی برای حضور در فضای جامعه -چه مجازی و چه واقعی- ندارند. پهلوانهای واقعی آنها هستند که یک عمر با شرافت زندگی کرده و آنچه اکنون به اسم حقوق ماهیانه یا بازنشستگی مانده، کفاف حتی یک سوم ماهشان را هم نمیدهد و باید شرمنده همه کس و همه چیز و همه جا باشند.
یک روزی اگر لازمهی درآمدن از خفا و رسیدن به نام، گرفتن مدالهای بسیار بود که جهان پهلوان تختی گرفت، اما بودند قهرمانانی که بسیار باکران، چیز کمی است؟ برای دوره قهرمانی و مدالهایش کفایت نمیکند؟
مگر در این مملکت، سایر اقشار چقدر درآمد دارند؟ باقی آدمها کمتر از ورزشکاران، فوتبالیستها و کشتیگیران زحمت میکشند؟ آیا دخل و خرجشان، حتی برای یک زندگی زیر خط فقر، با هم جور در میآید؟ قدیمتر میگفتند عمر قهرمانی ورزشکار کوتاه است و باید در همین دوره، بارشان را به لحاظ اقتصادی ببندند، این حرفها اما دیگر در این جامعه خریداری ندارد، مگر سایر شغلها ضامن آینده آدمهایی که به همان اندازه حسن یزدانی و هم کیشانش، برای زندگی و آیندهشان تلاش کردهاند، هست؟