به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مهدی شریفی، دبیر پویش ملی «هیسطوری» درباره چیستی، چرایی، فرایندها، فعالیتها و تجربههای این پویش بزرگ دانشآموزی حرف میزند. او که اکنون در آستانه چهلسالگی قرار دارد، پیش از هر چیز هویت خود را با عنوان «طلبه» تعریف میکند؛ کسی که توفیق داشته سیزده سال در فضای علوم دینی تا مقطع درس خارج تحصیل کند و در کنار آن، مقطع کارشناسی را در رشته جامعهشناسی و کارشناسی ارشد را در رشته مدیریت استراتژیک گذرانده است. او از سال ۱۳۷۹ در زمینه حفظ و فعالیتهای قرآنی اشتغال داشته و از سال ۱۳۸۲ بهطور جدی وارد فضای ادبیات و داستاننویسی شده است؛ علاقهای که او را با عرصه هنر و رسانه درگیر کرد و به انتشار چندین عنوان کتاب نیز انجامید.
بنابر روایت مهر، شریفی که سابقه پژوهشگری در پروژههای متعدد و همچنین مدیریت و برنامهریزی در مسجد مقدس جمکران را در کارنامه دارد، حدود چهارده سال پیش همراه با جمعی از دوستانش مؤسسه فرهنگی، هنری و رسانهای «خانواده عقیق» را تأسیس کرد. این مجموعه که کار خود را trong>
مهمترین توصیه من این است که کار فرهنگی را زیستبومی (اکوسیستمی) ببینند. به قول معروف، اتوبوس کار فرهنگی آنقدر جا دارد که نیازی نیست هر کسی فقط به فکر پروژه خودش باشد و درها را ببندد. ما باید پلتفرمها و ظرفیتهایمان را از بدو طراحی بهگونهای بسازیم که قابلیت اتصال به دیگران را داشته باشد.
رهبر معظم انقلاب نیز در سال ۹۳ تأکید کردند که به جای امید بستن به سازمانهای رسمی، گروههای خودجوش فرهنگی باید ظرفیتهایشان را به هم متصل کنند.
همچنین، در کار با حاکمیت و دستگاههای رسمی مثل آموزشوپرورش، نباید با دیدن پیچیدگیها زود خسته و دلزده شد. اگر طراحی از ابتدا درست و با نیت خالصانه باشد، کار پیش میرود و برکات آن بسیار بزرگتر از تصور ما خواهد بود.