امروزه معیار تعیین جایگاه و اقتدار جهانی کشور‌ها و اه نمی‌شود. در واقع در جریان علمی کشور این اتفاق افتاده است که یک محصولی را فرآوری اولیه می‌کنیم و هر مرحله که غنی سازی شود ارزش افزوده بیشتری پیدا می‌کند، اما ما در ایران در همان مرحله آموزش و پژوهش متوقف شده‌ایم.

به نظر می‌رسد از سوی دیگر به دلیل اینکه امکانات و زیرساخت‌ها را فعال نکرده‌ایم نیرو‌های انسانی سرریز می‌شود و جایی برای جذب آن‌ها وجود ندارد. این موضوع خودبه خود به یکی از ریشه‌های مهاجرت تبدیل می‌شود. نیروی انسانی که رشد می‌کند و نتواند در جریان علمی کشور در بخش فناوری و نوآوری رشد کند مجبور می‌شود جای دیگری برود، اما اگر فاصله و دره اصلی حوزه آموزش عالی با حوزه فناوری پر شود جلوی خیلی از معضلات گرفته می‌شود؛ بنابراین نیاز است که به صورت جدی به این موضوع پرداخته شود و زنجیره علم و فناوری تکمیل شود.