در داروخانههای مرجع تهران، نسخهها دیگر فقط دستور درمان نیستند؛ برگههایی هستند از صف، گرانی، کمبود، بازار سیاه و خانوادههایی که برای زنده نگه داشتن عزیزانشان دارویاب شدهاند.
به گزارش اقتصادنیوز، در داروخانه ۱۳ آبان، آدمها فقط برای خرید دارو نیامدهاند؛ هر کدام برگهای در دست دارند که شبیه نسخه نیست، شبیه پروندهای از اضطراب، هزینه، انتظار و درمانهای نیمهتمام است. یکی نگران است دارو اصلاً موجود باشد یا نه. دیگری حساب میکند اگر نسخه کامل نشود، چند بار دیگر باید مسیر را بیاید. یکی از گرانی میگوید، یکی از بازار سیاه، یکی از دارویی که ایرانیاش هست، اما روی بدن بیمار جواب نداده، و یکی دیگر از نسخهای که تکهتکه شده؛ چند قلم اینجا، چند قلم جای دیگر، چند قلم هم شاید در نوبت سهماهه بتواند بگیرد.
اینجا، در صف داروخانههای مرجع مثل هلال احمر و ۱۳ آبان، روایت دارو فقط روایت «کمبود» نیست؛ روایت دسترسی است. روایت خانوادههایی است که برای رسیدن به درمان، باید دارویاب شوند؛ مسیر طولانی را بروند، صف بایستند، تلفن بزنند، نسخه را چند بار ثبت کنند، از بیمه بپرسند، قیمت بگیرند و آخر سر هم شاید دست خالی بمانند.
درزمانهای که فشار جنگ، نااطمینانی اقتصادی، مشکلات ارزی، اختلال زنجیره تأمین، گرانی مواد اولیه و تنگنای تولید، بازار دارو را ملتهبتر کرده، دارو برای بسیاری از خانوادهها از یک کالای درمانی، به یک چالش فرسایشی تبدیل شده است.
در سطح جهانی return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();