مادرانی که هنوز منتظرند/ روایت دو داغ جانسوز از شلمچه تا میناب

یادداشت مهمان، علی‌علویان، نویسنده: این قصه پر غصه انگار بنای تمام شدن را ندارد، یک موشک بود و یک انفجار اما حالا و از پس آن انفجار وحشتناک هر روز به بهانه ای قلب و روحمان گُر می‌گیرد و می‌سوزد، گو اینکه ما همان دانش آموز نجات یافته مدرسه شجره طیبه میناب هستیم که مانده‌ایم برای مرور خاطرات، مانده‌ایم برای تحمل درد فراق آن همه همکلاسی و مانده‌ایم برای سوختن!

از این میراث پر عزت؛ایران سرافراز، حراست کنیم که ایران «جان» ماست.