انحلال تیم فوتسال ایرالکوی اراک همچنان برای اهالی فوتسال شوکی بزرگ محسوب میشود اما این اتفاق تنها یکی از دهها نمونه از تصمیمات لحظهای و غیرحرفهای در ورزش ایران است که اهالی ورزش را با سوالهای بیجوابی به قلب تاریخ رهسپار میکند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، سال ۱۳۸۳ نقطه عطفی در تاریخ فوتسال ایران بود؛ جاییکه لیگ فوتسال ایران پس از سالها برگزاری بهصورت منطقهای، گروهی و استانی بالاخره با عنوانی واحد و ساختاری منسجم به نام «سوپرلیگ» وارد دوران به اصطلاح حرفهای شد. تیمهای پیمان تهران و استقلال تهران با ۲ قهرمانی رکورددار مسابقات به شکل قدیمی آن بودند اما تاریخچه فوتسال ایران را که ورق میزنیم از آن زمان تاکنون این لیگ شاهد ظهور ستارگان، سقوط غولها، انحلال تیمهای قدیمی و تثبیت قدرتهای نوظهو پنجساله، آکادمیهای منسجم، حمایتهای محلی و مدیریت حرفهای، با کوچکترین چالش مالی یا مدیریتی، تیم به بنبست میرسد. بدتر آنکه هیچ احساس مسئولیتی هم نسبت به این شکست دیده نمیشود.
به تصمیمسازان ورزش ایران باید تذکر داد که فوتسال در ایران فقط یک رشته ورزشی نیست. برای بسیاری از شهرها تنها صدای امید و پویایی در میان انبوه سکوتهاست. انحلال بیصدا و بیپاسخ تیمها تنها ورزش را قربانی نمیکند که ضربهای به هویت، غرور و امید مردمی میزند که سالها با تیمشان زندگی کردهاند.