سیستم‌های دانشی کاربردی و نشئت گرفته از علوم انسانی ـ اجتماعی، دانش و علوم غیرمادی که هدفشان حل مشکلات عملی بشر است، فناوری نرم نامیده می‌شود.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری علم و فناوری آنا، فناوری نرم مفهوم جدیدی نیست. هزاران سال است که انسان در حال ایجاد و توسعه فناوری نرم و بهره‌برداری از آن بوده است.

در فناوری نرم، بدن انسان به‌عنوان یک کلیت زنده با شعور و با توجه کردن به احساس، افکار و ارزش‌ها تلقی می‌شود. در فناوری سخت نیز بر این عوامل انسانی تاکید می‌شود، اما بیشتر تمرکز این فناوری بر ظرفیت و واکنش انسان به سمت «خارج» و «ماده» است، در حالی‌که فناوری نرم بیشتر به فعالیت‌های روان‌شناختی بشر، مانند درک، احساس، حالت، فکر، الگو‌های فکری، ارزش‌ها، سنت‌ها، عادت، شخصیت و توانمندی کنترل فعالیت‌های روان‌شناختی توجه دارد.

در فناوری سخت به‌طور معمول، محصول فناورانه مانند تجهیزات، دارو و مواد پیشرفته و… قابل لو فعالیت‌های سخت‌افزاری و انسانی کردن هر چه بیشتر سخت‌افزار پدیدار می‌شود و این‌ها موضوعاتی هستند که فناوری‌های نرم از طریق ترکیب دانش تکنیک‌های علوم طبیعی و علوم فرهنگی ـ اجتماعی به آن‌ها می‌پردازد.

پیاده سازی و موفقیت فناوری نرم مستلزم یک رویکرد جامع به کاربرد آن است. فناوری‌های سخت باید با فناوری‌های نرم ادغام شوند تا ارزش اقتصادی و اجتماعی آن‌ها قابل تحقق باشد. معیار اصلی برای قضاوت موفقیت تجاری و صنعتی شدن فناوری‌های سخت این است که آیا به خوبی با پیشبرد مستمر فناوری‌های نرم ادغام شده اند یا خیر.

انسان با کمک فناوری نرم می‌تواند کنترل موثر و مسیر درست فناوری سخت را در دست بگیرد؛ چرا که فناوری نرم یک ابزار نوآوری است و یکی از مصارف آن دستکاری نوآوری در فناوری سخت است. در این زمینه، فناوری نرم مملو از اندیشه و نظر است و از این رو فناوری نرم تحت تاثیر اخلاقیات، ارزش‌ها و جهان بینی‌ها قرار دارد.