بیولوژی ترس؛ آیا ما وارث اضطراب‌های پنهان اجدادمان هستیم؟

تصور کنید ترسی عمیق از چیزی دارید که هرگز در زندگی شخصی خود با آن مواجه نشده‌اید؛ اضطرابی بی‌دلیل در محیط‌های شلوغ، یا هراسی ناخودآگاه از بویی خاص که هیچ خاطره بدی را برایتان زنده نمی‌کند. علم نوین می‌گوید این احساسات لزوماً متعلق به شما نیستند، بلکه ممکن است میراثی بیوشیمیایی باشند که از پدربزرگ یا مادربزرگتان به ارث برده‌اید.

به گزارش یک پزشک، دهه‌ها تصور می‌شد که ما تنها توالی کدهای ژنتیکی را از والدینمان دریافت می‌کنیم، اما انقلابی در دانش «اپی‌ژنتیک» (Epigenetics) ثابت کرد که «تجربیات زیسته» نیز ردپایی ملموس بر روی مولکول‌های دی‌ان‌ای باقی می‌گذارند. تروماهای بزرگی مانند جنگ، قحطی یا تبعید، مانند یک برچسب شیمیایی بر روی ژن‌ها می‌نشینند و بدون تغییر در متن اصلی DNA، نحوه خوانده شدن آن را تغییر می‌دهند.

 این یعنی بار عاطفی و بیولوژیک رنج‌های گذشتگان، می‌تواند از طریق سلول‌های جنسی به نسل‌های بعد منتقل شود و سیستم عصبی فرزندان را برای واکنشی شدیدتر به استرس برنامه‌ریزی کند.

کشف این موضوع که ترس می‌تواند میراثی وراثتی باشد، نگاه ما را به روان‌پزشکی و انسان‌شناسی دگرگون کرد. ما اکنون می‌دانیم که بیولوژی ما صرفاً یک نقشه ثابت نیست، بلکه داستانی منعطف است که تحت تأثیر محیط بازنویسی می‌شود. وقتی اجداد ما با شرایط مرگبار روبرو شدند، بدن آن‌ها برای بقا دچار تغییراتی شد که این تغییرات را به عنوان یک «هشدار بیولوژیک» به نسل بعد سپردند.

در این مقا return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();