تاریخ انتشار: ۰۰:۵۱ – ۱۸-۰۲-۱۴۰۵
عصر ایران ؛ علی خیرآبادی – سالها بود که پاریسنژرمن را با خریدهای گزاف، ویترینهای پرزرقوبرق و کلکسیونی از ستارههای تمامنشدنی میشناختیم. اما آن تیمِ کهکشانی، علیرغم سلطه داخلی، در بزنگاههای اروپایی همواره از فقدانِ هویتِ تیمی رنج میبرد. امروز اما در آستانه فینال لیگ قهرمانان ۲۰۲۶، با پدیدهای متفاوت روبهرو هستیم. لوئیس انریکه موفق شد ویرانههای یک ساختارِ فردگرا را به یک ماشینِ جنگیِ هماهنگ بدل کند؛ تیمی که دیگر برای پیروزی به معجزهی یک نفر احتیاج ندارد، بلکه با تکیه بر نظمِ سیستماتیک، حریفان را به زانو درمیآورد.
خفگی در نطفه؛ میراثِ بلوکهای مشکی
