
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بررسی وضعیت پنج سد تامینکننده آب شرب تهران در بستری از خشکسالیهای پیاپی سالهای اخیر و سامانههای بارشی ۱۴۰۴-۱۴۰۵، نشان دهنده یک بحران خشکسالی هیدرولوژیک است. تداوم خشکسالی هیدرولوژیک باعث شده تا تفاوت فاحشی میان «بارندگیهای فصلی» و «ذخیره استراتژیک سدها» ایجاد شود.
نگرانی البته مربوط به عمق زمین است. خشکسالیهای طولانیمدت، سفرههای آب زیرزمینی را خالی کرده. باراروژئولوژیکی حوضههای آبریز تهران گذاشته.
به دلیل خشکی مفرط خاک در حوضههای بالادست مانند رودبار قصران، طالقان و لاریجان، بخش عمدهای از اولینبارشهای فصلی صرف اشباع کردن اولیه خاک شد و به روانآب سطحی برای ورود به مخازن سدها تبدیل نگردید. به دلیل افزایش میانگین دما در ارتفاعات البرز، بخش زیادی از بارشهای زمستانه سالهای گذشته به جای ذخیره شدن به صورت پوشش برف، به شکل بارانهای سیلآسا پدیدار شد.
حجم ذخیره سدهای پنجگانه تهران در اواخر این دوره خشکسالی بارها به زیر مرز بحران -کمتر از ۲۰ درصد حجم کل- رسید و مدیریت شهری مجبور به اتخاذ راهبردهای بازتوزیع و حفر چاههای اضطراری جدید شد. بهار ۱۴۰۵ شاهد ورود سامانههای بارشی نسبتا مناسب و رگبارهای شدید فصلی بودیم. این بارشها نتوانست تهران را از وضعیت بحران آب خارج کند.
۲۲۳۲۲۵
