به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات این بخش با بیان عظمت و مالکیت مطلق پروردگار آغاز میشود. خداوند در آیه یازدهم میفرماید که «لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ وَهُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ» و پیش از آن، از آفرینش همسران برای انسانها و چهارپایان سخن میگوید.
خداوند مالک مطلق و آفریننده همه موجوداتعلامه طباطبایی در المیزان این آیات را نشانه ربوبیت و تدبیر فراگیر خداوند میداند؛ خدایی که نه تنها خالق موجودات است، بلکه استمرار نسلها و بقای عالم نیز به اراده او وابسته است.
بنابر روایت فارس، در ادامه، آیه «لَهُ مَقَالِیدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ» بیانگر آن است که کلید خزائن آسمانها و زمین در اختیار اوست. رزق را توسعه میدهد یا محدود میکند و همه این امور بر پایه علم بیپایان اوست. از نگاه المیزان، این تعبیرها بیانگر مالکیت حقیقی خداوند است مالکیتی که هیچ شریک و رقیبی برای آن تصور نمیشود.
دین نعمت بزرگ الهی که بر دشمنا>
اما دشمنان حق، از سر تکبر و منافع دنیوی، این نعمت را سنگین یافتند و با ایجاد اختلاف و شبهه، در برابر آن ایستادند. با این حال، پیامبر اسلام(ص) با استقامت و دعوتی مبتنی بر عدالت، حجت را بر همگان تمام کرد و نشان داد که سرانجام، داوری نهایی تنها در اختیار پروردگار جهانیان است.
تلاوت این آیات را که در صفحه ۴۸۴ قرآن کریم واقع است، ببینید و بشنوید.