هند نمیتواند جریان آب به پاکستان را محدود کند مگر اینکه سدهای عظیمی بسازد، چراکه مخازن بالادستی آن توانایی ذخیره حجم سنگین آب رودخانههای غربی را ندارند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، سایت «العربی الجدید» در تحلیلی به بررسی درگیری اخیر هند و پاکستان پرداخته که در ادامه آمده است.
از زمان حمله تروریستی پهلگام در کشمیر تحت کنترل هند، اسلامآباد و دهلینو در مسیر رویارویی قرار گرفتهاند. هند پس از متهم کردن پاکستان به دست داشتن در این حمله، روابط خود را با اسلامآباد کاهش داد و از پیمان مهم سال ۱۹۶۰ موسوم به «معاهده آبهای سند» (IWT) کنار کشید.
نخستوزیر هند وعده داد جریان آب به سمت پاکستان را قطع کند.
این معاهده سهجانبه بین هند، پاکستان و بانک جهانی، دسترسی دهلینو به سه رود شرقی را فراهم میکند: راوی، بیاس و ستلج، در حالی که اسلامآباد به سه رود غربی دسترسی دارد: سند، جهلم و چناب.
از زمان تبدیل شدن هند و پاکستان به دو کشور مستقل پس از تقسیم بریتانیا در سال ۱۹۴۷، دو کشور چندین جنگ عمده بر سر منطقه کشمیر داشتهاند، اما این معاهده آبی هرگز به خطر نیفتاده بود. کنار گذاشتن این معاهده میتواند به جرقهای برای جنگ هستهای تبدیل شود، چراکه هند و پاکستان هر دو قدرت هستهای هستند و چین نیز سومین مدعی هستهای در مناقشه بینالمللی کشمیر است.
چین که کنترلعیف اقتصاد کشاورزی پاکستان یا کسب محبوبیت داخلی در هند انجام شده است؟
ناطق عبید، تحلیلگر راهبردی، به TNA گفت که اقدام هند «بلوفی سیاسی از سوی مودی برای کسب جایگاه داخلی» بوده است. وی در مقایسه معاهده IWT با توافقنامه سیملا افزود که سیملا سازوکاری دیپلماتیک و وسیعتر دارد و قابل تعلیق از سوی هر یک از طرفین است، اما تعلیق آن میتواند چالشهای دفاعی و امنیتی ایجاد کند؛ در حالیکه هرگونه وقفه در معاهده آبهای سند «میتواند کل اکوسیستم پاکستان را تحت تأثیر قرار دهد.»
در چنین شرایطی، اگر توافقنامه سیملا نیز کنار گذاشته شود، سرتیپ عاصف هارون راجه هشدار داد که ممکن است «تلاشی برای اصلاح خطوط شکست آتشبس که توسط دو جنگ و درگیری عمده دچار تغییر شدهاند، از طریق بازپسگیری مناطق از دسترفته صورت گیرد.»
وی افزود: «تعلیق معاهده IWT از سوی هند، لایهای جدید به تنشهای موجود افزوده و بنبست جاری نشان میدهد که حل مسئله کشمیر فوریتی بیش از پیش یافته است.»