چرا برخی کشورها همچنان به خرید جنگنده‌های قدیمی و فرسوده ادامه می‌دهند؟

اگرچه رقابت تسلیحاتی قرن بیست و یکم میان قدرت‌های بزرگ بر فناوری رادارگریزی و جنگنده‌های نسل پنج و شش متمرکز است که توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده‌اند، بسیاری از قدرت‌های کوچک‌تر همچنان برای انجام مأموریت‌های محدود بر هواگردهای قدیمی تکیه دارند. علاوه بر مزیت آشکار هزینه‌های اولیه کمتر، پلتفرم‌های قدیمی‌تر نسبت به پیشرفته‌ترین جنگنده‌ها به تعمیر و نگهداری بسیار کمتری نیاز دارند که این امر هزینه‌های عملیاتی به ازای هر ساعت پرواز را به شکل قابل توجهی کاهش می‌دهد.

به گزارش روزیاتو، نگهداری جنگنده‌های پنهانکار بسیار دشوار و پرهزینه است، به طوری که طبق گزارش Aviation Today، جنگنده F-35 Lightning II برای هر ساعت پرواز به هشت ساعت تعمیر و نگهداری نیاز دارد. به عنوان جنگنده نسل پنج منتخب فعلی، F-35 Joint Strike Fighter معیار مناسبی برای مقایسه است.

جنگنده نسل چهارم F-16 Fighting Falcon ساخت لاکهید مارتین که در ابتدا توسط جنرال داینامیکس ساخته شد، در سال‌های اخیر به یکی از محبوب‌ترین جنگنده‌های دست‌دوم تبدیل شده است.

بنا بر گزارش WION News، هزینه پرواز با F-16 بسته به نوع و سن آن، تقریباً نصف هزینه پرواز با F-35 است. این جنگنده که با نام Viper نیز شناخته می‌شود، همچنان در خط تولید قرار دارد اما با نوسازی نیروهای هوایی، هواگردهای دارای بدنه قدیمی‌تر در حال واگذاری هستند. جنگنده‌های F-16 و سایر هواگردهای نسل چهارم به تعمیر و نگهداری بسیار کمتری نیاز دارندeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();