برای ایرانیها، ترانه «چیزی باید تغییر کند» مصداق دارد. در طرف آمریکایی، بیشتر به ترانه «هر کاری تو بتونی بکنی، من بهتر میتونم انجام بدم» شباهت دارد.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، «جان لیمبرت»، معاون سابق دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امور ایران که در جریان بحران گروگان گیری در ایران بازداشت بود در مقالهای در اندیشکده استیمسون آمریکا به بررسی مذاکرات کنونی ایران و آمریکا پرداخته که خلاصهای از آن در ادامه آمده است.
لازم به ذکر است که انتشار مقالات اندیشکدههای خارجی به معنای تایید آن از سوی تابناک نیست.
دو ترانه قدیمی تا حدی جلسات اخیر میان مذاکرهکنندگان آمریکایی و ایرانی را که به دنبال توافقی جدید برای محدود کردن برنامه هستهای ایران در ازای کاهش تحریمهای اقتصادی آمریکا هستند، توصیف میکنند.
برای ایرانیها، ترانه «چیزی باید تغییر کند» مصداق دارد. در طرف آمریکایی، بیشتر به ترانه «هر کاری تو بتونی بکنی، من بهتر میتونم انجام بدم» شباهت دارد.
در سال ۲۰۱۳، (آیت الله) علی خامنهای، به مقامات ایرانی — بهویژه محمدجواد ظریف، وزیر خارجه وقت، و علی صالحی، دانشمند هستهای — اجازه داد تا در تماس مستقیم و بیسابقهای با همتایان آمریکایی خود شو یک قاعده آهنین دیگر در روابط ایران و آمریکا را دنبال کنند: «بهتر است سرت را به دیوار بکوبی تا اینکه از درِ باز عبور کنی.»
شاید خوب باشد سخن باراک اوباما، رئیسجمهور پیشین آمریکا، در سال ۲۰۰۹ هنگام دریافت جایزه صلح نوبل را به یاد بیاوریم که گفت میدانم که تعامل با برخی نظامها از خلوص رضایتبخش خشم اخلاقی بیبهره است. اما همچنین میدانم که تحریم بدون ارتباط — محکومیت بدون گفتوگو — تنها به تداوم وضعیتی فلجکننده منجر خواهد شد.
توافق هستهای میان ایران و آمریکا ممکن است بر پایه غرایز بقا و خودبزرگبینی سیاسی استوار باشد — بازتابی از الگوهای گذشته، اما در قالبی تازه.