به گزارش خبرآنلاین روزنامه خراسان نوشت: به صفر رسیدن صادرات نفت، اعلام بند فورس ماژور و تعویق در تحویل سفارشات نفتی و فراوردههای آن به مشتریان، توقف و تعلیق طولانیمدت پروازها و افزایش چشمگیر قیمت مواد غذایی بخشی از ملموسترینِ این پیامدهای جنگی است.
این کشور که ۹۰ درصد درآمدش متکی به نفت است و نیز ۹۰ درصد تامین مواد غذایی خود را وابسته به صادرات میداند (آن هم به طور عمده از طریق دریا که لاجرم باید از تنگه هرمز عبور کند)، طبیعتا اکنون در وضعیت سختی از نظر تامین مایحتاج و کنترل قیمتها قرار دارد؛ اما آنچه در رفتار این کشورک خلیجفارس هویداست، گردنکشی و گستاخی بیحدوحصر در مقابل جمهوری اسلامی ایران است؛ رفتارهایی که نشان میدهد دولت کویت به پشتگرمی حامیانش و پیرو سیاست دنباله روی (Bandwagoning) از قدرتهای بزرگ، آشکارا مشی تقابلی را پی گرفته و خود را در محور آمریکایی-صهیونیستی در منطقه تعریف کرده است.
بنا به بیانیههای متعدد قرارگاه خاتم، کویت مبدأ بسیاریص کلام این که کویت پاشنه آشیلهای بسیاری دارد و هر چند پشتش به حمایت عربستان در تامین مایحتاج معیشتی مردم و دلش به آمریکا، بریتانیا، ایتالیا و سایر کشورهای غربی در حمایت نظامی-دفاعی خوش است، اما تاریخ چند دهه گذشتهاش و تجربه روابط چندماه اخیر نشان داده است زبان بلند و قاطع – چه در عرصه دیپلماتیک و چه در میدان – تنها راه نشاندن این دولتک شیخنشین عربی بر سر جایش است. حکومت آلصباح نشان داده بنایی بر احترام به همسایه خود و رعایت همان اصولی که از آن دم میزند ندارد و با هر زبان ممکن این را اعلام و اعلان کرده است. فلذا هر چند باید برای حفظ روابط و جلوگیری از انقطاع آن تلاش کرد، لکن باید توجه داشت ادامه روابط با همسایگان هدف نیست، بلکه وسیلهای برای تأمین منافع ملی جمهوری اسلامی ایران عزیزمان است.
