به گزارش سرویس فرهنگی تابناک، هفته کتاب و کتابخوانی، هرساله در آبانماه برگزار میشود. طی سال های گذشته غیر از برنامه 24 آبان ماه که مختص به روز بزرگداشت کتاب و کتابخوانی و کتابداران است، عموم جامعه شاید اصلا باخبر هم نشوند اواسط آبان به هفته کتاب و کتابخوانی اختصاص دارد.
اگر در این هفته سری هم به کوچه و خیابانهای پایتخت زده باشید، غیر از حد فاصل میدان انقلاب تا چهارراه ولیعصر خبری از تبلیغات شهری نیست؛ البته چند و چون این اتفاق خود یک قصه مفصل دارد و نیازمند یک گزارش مجزاست.
در هفته کتاب و کتابخوانی غیر از ابتکار کتابفروشان برای تبلیغ کتاب و ارائه تخفیف 10 تا 20 درصدی، برگزاری برنامه های نقد و بررسی و رونمایی کتاب توسط ناشران و فرهنگسراهای مختلف برنامه ویژه دیگری وجود ندارد. اگر ما هم بتوانیم از همه این غصه ها بگذریم که چرا هفته کتاب و کتابخوانی انقدر در گوشه عزلت قرار گرفته و بدون توجه از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار می شود؛ باید یک سوال بزرگ بپرسیم و آن اینکه چطور توقع داریم مردم با کتاب آشتی کنند و اعداد و ارقام سرانه مطالعه جابه جا شوند؟
کتابگردی و ادراک آن
هفته کتاب و کتابخوانی اگرچه در طول این سال ها در سکوت و آرامش میگذرد، اما در روزهاان کتابفروشی سری به چند مرکز نگهداری از کودکان بیسرپرست بزنیم و سعی کنیم پیوندی عمیق میان آنها و کتاب ایجاد کنیم؟ آیا برگزاری این همه جشنواره و رویداد کمخاصیت و نخنما مهمتر از حرکتهای مردمی است که بتواند بخشهای بالقوه کتابخوان را به جامعه بالفعل کتابخوان پیوند دهد؟
روز کتابگردی با رویکردی مردمی و در یک ابتکار در قالب حرکتی خودجوش شکل گرفت، اما طی سالها به جای تقویت وجهه مردمی تبدیل به یک حرکت کم خاصیت شده که در آن به چند کتابفروش سالخورده سر میزنند و سلام و علیکی میکنند و برق فلاش دوربین های خبری بیشتر از چرخ اقتصادی کتابفروشان کار می کند. شاید وقتی کتاب با عموم مردم به جز آنها که همیشه دوستش داشتند غریبه شده و در عصر ظهور تکنولوژیهای عجیب و غریب، باید به همین حرکت غریبانه آب رفته اکتفا کرد و همین را هم قدر دانست؛ حتی اگر نمادین باشد! شاید!
فاطمه میرزاجعفری