به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، خیلی از فیلمبینها و عشقِ فیلمهای ایرانی، فیلمهای «شیوع» را دیدهاند؛ یکی سال ۱۹۹۵ ساخته شد دیگری سال ۲۰۱۱. اولی با نام «outbreak» و دومی با نام «Contagion» که اولی را ولفگانگ پترسون کارگردان آلمانیتبار و دومی را استیون سودربرگ ساخت. هر دو کارگردان هم که شناختهشدهاند و کارگردانهای درجه دو و سه هالیوود نیستند. هر دو فیلم هم پر از ستارههای هالیوودی بودند و حضور یکیشان کافی بود تا تماشاگر پای فیلم بنشیند.
اما شاید فیلمبینهای ما زمانی که از دیدن نسخه دوبله فارسی اینفیلمها [به ویژه اولی که با صدای خسرو خسروشاهی، منوچهر اسماعیلی، نگین کیانفر و … همراه است] لذت میبردند، نمیدانستند چه اتفاقی در ناخودآگاه و در پس ذهنشان در حال شکلگیری است! خیلی از مردم دنیا نام ویروس کرونا را سال ۲۰۱۹ که همهگیر شد و خیلیها را کشت شنیدند، اما اینویروس پیشینهای دارد که قصد نداریم با بیان مطالب علمی و تاریخی پزشکی، باعث اطناب و زیادهگویی در مطلب شویم. خلاصه کلام اینکه طبق نظر بسیاری از پژوهشگران تاریخ یهودیت، اینویروس هم یکی از ابزارهای نسلکشی جهانی و بینالمللی برای پاکسازی دنیا از دید یهود بیا در فیلمهای زیادی دیده است. اما قصههای جذاب و فیلمنامههای حسابشده هالیوودی و غربی، اینواقعیات را در یکمهندسی هوشمندانه به خورد مخاطب میدهند. دو نسخهای از «شیوع» که از آنها نام بردیم، تنها نمونههای کوچکی از دنیای فیلم و سریالهایی هستند که مثل «تاپگان ۲ (ماوریک)» چندسال پیش از حمله نظامی به تاسیسات هستهای ایران ساخته شد.
اینفرمول را فراموش نکنید؛ سینما و دیگر شاخههای فرهنگ و هنر، ابزارهای قدرتمند سوداگران قدرت در جهان هستند. اول با آنها جاده را صاف میکنند و بعد در واقعیت به طرح و نقشههای از پیشطراحیشده جامه عمل میپوشانند.
صادق وفایی