به گزارش خبرآنلاین، تا حدود ۱۰هزار سال پیش، تقریباً تمام انسانهای روی زمین چشمان قهوهای داشتند. در آن دوران، رنگدانه تیرهای به نام ملانین به مقدار زیاد در عنبیه چشم انسانها تولید و همین موضوع باعث میشد رنگ چشم بیشتر مردم قهوهای باشد. اما در مقطعی از تاریخ، یک یا چند جهش ژنتیکی تصادفی رخ داد که میزان تولید ملانین در عنبیه برخی افراد را کاهش داد. نتیجه این تغییر ژنتیکی، ظهور رنگهای روشنتر چشم مانند آبی، خاکستری، فندقی و سبز بود.
به نقل از زومیت، در میان تمام این رنگها، چشم سبز نادرترین رنگ طبیعی چشم در جهان به شمار میرود. براساس آمار آکادمی چشمپزشکی آمریکا، تنها حدود ۲ درصد از جمعیت جهان چشم سبز دارند. البته این میزان در بعضی کشورها بیشتر است؛ برای مثال در ایالات متحده حدود ۹ درصد مردم دارای چشم سبز هستند. بااینحال، این رنگ همچنان در بیشتر جمعیتهای انسانی بسیار کمیاب محسوب میشود.
البته آمار یادشده شامل افرادی که به آلبینیسم یا زالی مبتلا هستند نمیشود. در این افراد، به دلیل اختلال در تولید ملانین، چشمها ممکن است تهرنگ قرمز، صورتی یا حتی بنفشمانند پیدا کنند. این رنگها در واقع ناشی از دیده شدن رگهای خونه ارث میرسد و به همین دلیل چشم سبز در جهان نادر است.
با وجود تمام این دستهبندیها، هیچ دو انسانی دقیقاً رنگ چشم یکسانی ندارند. اگر از نزدیک به عنبیه چشم افراد نگاه شود، میتوان مجموعهای پیچیده از سایهها، لکهها، خطوط و نقشهای متفاوت را مشاهده کرد. حتی افرادی که در ظاهر رنگ چشم مشابهی دارند، در جزئیات الگوی عنبیه با یکدیگر متفاوت هستند.
ویژگی منحصربهفرد چشم هر انسان تنها به ژنها محدود نمیشود. عوامل رشدی و محیطی نیز در شکلگیری بافت و ساختار عنبیه نقش دارند. تغییرات بسیار ظریف در رشد چشم در دوران جنینی و کودکی میتواند ظاهر نهایی عنبیه را تحت تأثیر قرار دهد.
همین تفاوتهای بسیار ریز باعث شده است که فناوریهای تشخیص هویت مبتنی بر اسکن عنبیه تا این اندازه دقیق باشند. حتی دوقلوهای همسان نیز که دیانای تقریباً یکسانی دارند، الگوی عنبیه کاملاً مشابهی ندارند و اسکنرهای عنبیه میتوانند آنها را از یکدیگر تشخیص دهند.
۵۸۵۸