هشتم ربیعالثانی، تاریخ اسلام به نور میلاد پیشوایی روشن میشود که سنگینترین رسالت هدایت را در امنیتیترین مقطع از ادوار خلافت عباسی عهدهدار شد.
هشتم ربیعالثانی، تاریخ اسلام به نور میلاد پیشوایی روشن میشود که سنگینترین رسالت هدایت را در امنیتیترین مقطع از ادوار خلافت عباسی عهدهدار شد. دوران ولادت و امامت امام حسن عسکری(ع) مصادف با فروپاشی سیاسی خلافت بغداد و روی کار آمدن استبداد نظامی خلفایی چون معتز، مهتدی و معتمد بود. از سوی دیگر، تبدیل شیعه به یک قدرت عظیم اجتماعی در جهان اسلام و هراس حکومت از روایات قطعی درزمینه ولادت مهدی موعود(عج) از نسل امام یازدهم، موجب شد شدیدترین محدودیتها، بازرسیهای مکرر و احضارهای اجباری دو روز در هفته بر ایشان تحمیل شود. با این حال، در سیره امام عسکری(ع) ردی از انفعال نمیبینیم؛ بلکه آن حضرت با بهکارگیری چهار راهبرد اساسی شامل توسعه شبکه وکالت، فعالیت سرّی تقیهمحور، حمایت فکری و مالی از شیعیان و تمهیدات ویژه برای حفظ موعود و آمادهسازی اذهان برای غیبت، مکتب تشیع را از انحراف و متلاشی شدن نجات بخشیدند. سالروز میلاد این امام همام، فرصتی بنیادین برای بازخوانی این الگوی تشکیلاتی در آستانه ورود جامعه اسلامی به بزرگترین آزمون تاریخی یعنی عصر غیبت است.