به گزارش سرویس سیاسی تابناک، دولت چهاردهم بهرغم گرایش نزدیک به اصلاحطلبانه در انتصاب استانداران، ترکیبی متنوع از اصلاحطلبان، اصولگرایان و مستقل عدالتخواه را بهکار گرفته است. در این میان درصد بالایی از استانداران بهعنوان مستقل و عدالتخواه معرفی شدهاند؛ رویکردی که در عین تلاش برای ایجاد وفاق، گمانهزنیهایی را درباره رویکرد سیاسی و مدیریت استانی دولت پزشکیان برانگیخته است. آیا دولت اصلاحطلب با این ترکیب میتواند به اهداف توسعهای خود دست یابد؟
و سوال دیگر اینکه آیا این تکرار تجربه رحمانی فضلی در دولت اعتدالی حسن روحانی نیست؟ آن تجربه موفق بود؟
دولت چهاردهم با ریاست جمهوری مسعود پزشکیان، استاندارانی با پیشینههای متنوع در استانهای مختلف منصوب کرده است. از ۳۱ استان کشور تاکنون ۲۰ استاندار مشخص شدهاند که حدود ۴۰ درصد آنها گرایش اصلاحطلبانه دارند، ۵۰ درصد بهعنوان مستقل عدالتخواه فعالیت میکنند و تقریباً ۱۰ درصد باقیمانده اصولگرا هستند.
این استانداران عموماً دارای سوابق اجرایی و مدیریتی قابلتوجهی هستند. بسیاری از آنها پیشتر در سمتهای کلیدی مانند معاونتهای عمرانی، سیاسی و امنیتی استانداریها، مدیریت در وزارتخانهها، و یا نمایندگی مجلس فعالیت داشتهاند. از نمونههای برجسته این انتخابها میتوان به بهرام سرمست ( و بهرهگیری از افراد متخصص، صرفنظر از گرایشهای حزبی، برای پیشبرد اهداف توسعهای و تقویت تعاملات دارد. چنانچه به گفتهی اسکندر مؤمنی، وزیر کشور، گزینش استانداران مبنی بر گرایشهای سیاسی نیست بلکه «مردمداری، توانمندی و کارآمدی» آنها و «رفع مشکلات مردم» اولویت دارد.
پینوشت: گرایش سیاسی این استانداران از اطلاعات موجود در بیوگرافی حسابهای کاربری یا صفحات ویکیپدیای آنها برداشت شده است.
نظرشما چیست؟ چه تجربه و دیدگاهی نسبت به عملکرد وزارت کشور و استانداران دولت جدید در ۱۰۰ روز اخیر دارید؟