اسرائیل نه تنها سایتهای هستهای، بلکه مقر اصلی تلویزیون دولتی ایران را نیز هدف قرار داد تا انسجام دولتی را مختل و اعتراضات عمومی را برانگیزد. با این حال، پاسخ اولیه عمومی بسیج برای تغییر نظام نبود، بلکه گسترش ترس جمعی بود.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اندیشکده آمریکایی استیمسون در مقالهای به قلم «جواد حیران نیا» (مدیر گروه مطالعات خلیج فارس مرکز مطالعات استراتژیک خاورمیانه) و «حسام حبیبی» (استاد دانشگاه در اروپا) به بررسی شکست ایده تغییر نظام ایران در تجاوز نظامی اسرائیل پرداخته است.
ایده تغییر رژیم به طور علنی توسط نخست وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو و رئیس جمهور آمریکا دونالد ترامپ، هم در جریان و هم پس از حملات اسرائیل و آمریکا به ایران، تبلیغ شده است.
در ۲۳ ژوئن، دو روز پس از پیوستن بمب افکنهای آمریکایی به جنگ اسرائیل و حمله به سایتهای هستهای ایران، ترامپ در پلتفرم رسانه اجتماعی خود «تروث سوشال» نوشت: «استفاده از اصطلاح “تغییر رژیم” از نظر سیاسی صحیح نیست، اما اگر رژیم فعلی ایران قادر به “بازگرداندن عظمت ایران” نیست، چرا نباید تغییر رژیم رخ دهد؟» با این حال، پس از آتش بس در ۲۴ ژوئن، ترامپ موضع خود را تعدیل کرد و تأکید کرد که تغییر رژیم با هرج و مرج همراه است – سناریویی که آمریکا و بسیاری در منطقه می از عملکرد وزارتخانههای دولت، حتی تحت حمله مستقیم، به تقویت این پیام ثبات و تداوم نهادی کمک کرد.
جنگ اسرائیل و ایران یک چشم انداز پیچیده اجتماعی-سیاسی را آشکار کرد که در آن جامعه ایران، اگرچه ناراضی هم باشد، اصلاحات داخلی را به جای تغییر نظام با محرک خارجی در اولویت قرار میدهد. مفهوم «هراس از هرج و مرج» – بیزاری جمعی از عدم قطعیت مرتبط با فروپاشی خشونت آمیز سیستمیک – در شکل دادن به نگرش عمومی تعیین کننده بود.
در نهایت، شکست استراتژی تغییر نظام تحمیلی خارجی، نشان دهنده یک محاسبه اشتباه اساسی در مورد تاب آوری هویت ملی، ماهیت پراکنده مخالفان و عدم وجود یک چشم انداز روشن و قابل اعتماد پسا-نظام است.