نقدی به ساختار برنامه تلویزیونی «به وقت ایران»؛میز گفت‌وگو یا میز محاکمه؟

«به وقت ایران» در ماه‌های اخیر با تکیه بر گفت‌وگوی سیاسی، تحلیل مسائل روز و فاصله گرفتن از قالب‌های سنتی برنامه‌های رسمی تلویزیون، به یکی از تجربه‌های متفاوت شبکه خبر تبدیل شده است؛ با این حال، محمد صداقت، کارشناس رسانه، در یادداشتی تحلیلی ضمن تأکید بر نقاط قوت این برنامه، ساختار و معماری میز گفت‌وگوی آن را از منظر توازن میان مهمان، مجری و کارشناسان به چالش کشیده و معتقد است فرم برنامه می‌تواند بر ادراک مخاطب از عدالت و بی‌طرفی گفت‌وگو اثر بگذارد.
«به وقت ایران» در ماه‌های اخیر با تکیه بر گفت‌وگوی سیاسی، تحلیل مسائل روز و فاصله گرفتن از قالب‌های سنتی برنامه‌های رسمی تلویزیون، به یکی از تجربه‌های متفاوت شبکه خبر تبدیل شده است؛ با این حال، محمد صداقت، کارشناس رسانه، در یادداشتی تحلیلی ضمن تأکید بر نقاط قوت این برنامه، ساختار و معماری میز گفت‌وگوی آن را از منظر توازن میان مهمان، مجری و کارشناسان به چالش کشیده و معتقد است فرم برنامه می‌تواند بر ادراک مخاطب از عدالت و بی‌طرفی گفت‌وگو اثر بگذارد.

به گزارش صبا، «به وقت ایران» از جمله برنامه‌های گفت‌وگومحور شبکه خبر است که با تمرکز بر تحولات سیاسی و مسائل روز، تلاش کرده شکل متفاوتی از برنامه‌های تحلیلی تلویزیون را ارائه کند. این برنامه که پیش از ورود به آنتن تلویزیون نیز تجربه تولید محتوای تحلیلی در فضای مجازی را داشت، از دی‌ماه ۱۴۰۵ پخش خود را از شبکه خبر آغاز کرد و با نزدیک شدن به تحولات جنگ، از قالب ضبطی به برنامه زنده تغییر یافت. در ساختار «به وقت ایران»، سرباز روح‌الله رضوی به‌عنوان مجری و تحلیلگر در کنار نیما اکبرخانی و وحید خضاب به‌عنوان چهره‌های کارشناسی برنامه حضور دارند و گفت‌وگوها حول موضوعات سیاسی، منطقه‌ای، رسانه‌ای و تحولات روز شکل می‌گیرد.

منبع  : رسانه فرهنگ هنر صبا

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *