تصور کنید سوار هواپیما شدهاید و از شما خواسته میشود حالت پرواز گوشی خود را فعال کنید. آیا این یک الزام ایمنی ضروری است یا صرفا یک عادت قدیمی؟
به گزارش گجت نیوز، بحث بر سر لزوم فعالسازی حالت پرواز گوشی در پروازها، سالهاست ادامه دارد. در حالی که بسیاری آن را یک اقدام ایمنی حیاتی میدانند، شواهد جدید نشان میدهد که دلیل اصلی این ممنوعیت، کمتر به تداخل سیگنالها با سامانههای هواپیما و بیشتر به جنبههای رفتاری مسافران مرتبط است.
این مقاله به بررسی دلایل پشت این قانون و چرایی بقای آن در عصر حاضر میپردازد و به ابعاد مختلف ممنوعیت استفاده از موبایل در هواپیما اشاره خواهد کرد.
تداخل سیگنالها: افسانه یا واقعیت؟
کمیته ارتباطات فدرال (FCC) در سال ۱۹۹۱ استفاده از تلفن همراه را در هواپیما ممنوع کرد. این ممنوعیت صرفا به دلیل نگرانی از تداخل سیگنالهای باند ۸۰۰ مگاهرتز با شبکههای زمینی بود، نه سامانههای ناوبری هواپیما. تلفنهای مدرن امروزی دیگر از این باند فرکانسی استفاده نمیکنند.
در واقع، در سال ۲۰۰۵ یکی از مقامات FCC اعلام کرد که با نصب پیکوسلها (آنتنهای کوچک سلولی) درون هواپیما، مشکل تداخل بهطور کامل برطرف شده است.
مطالعات متعدد، از جمله تحقیق اداره هوانوردی فدرال (FAA) در سال ۲۰۱۲ و آزمایشهای شرکتهای بوئینگ و ایرباس، هیچگونه تداخل تأییدشدهای بین تلفنهای همراه و سامانههای هواپیما پیدا نکردهاند.
حتی در اروپا، اned’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
