«اسکورت» از دل جاده و موقعیتهای پرتنش آن، به سراغ آدمهایی میرود که در شرایطی پیچیده، میان انتخاب و اجبار قرار گرفتهاند. فیلم در ظاهر بر عناصر آشنای سینمای حادثهای ــ سرعت، تعقیبوگریز، خطر و تصمیمهای لحظهای ــ استوار است، اما در لایه زیرین، بیش از آنکه درباره مقصد باشد، درباره مسیر و بهایی است که شخصیتها برای ادامه دادن میپردازند.
به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، جاده در «اسکورت» صرفاً یک لوکیشن نیست؛ بخشی از منطق روایی فیلم است. شخصیتها دائماً در حال حرکتاند، اما این حرکت همیشه نشانه پیش رفتن نیست. گاهی حرکت، شکل دیگری از گریز است؛ گریز از موقعیتی که ایستادن در آن میتواند دشوارتر از ادامه دادن باشد. به همین دلیل، سرعت در فیلم تنها برای افزایش هیجان به کار نمیرود و میتواند بازتابی از آشفتگی و فشار حاکم بر زندگی شخصیتها باشد.