درست صبح نهم اسفندماه سال گذشته بود، همان صبح شنبه غمگینی که همه دانشآموزان به یاد آخرهفتهای پر از خوراکی و شب بیداری و بازی، پلکهایشان را به زور صدای معلم باز نگه داشته بودند. هیچ کدامشان در هیچ کجای ایران خبرنداشتند که باید به زودی کتاب و درس و مدرسه و کلاس حضوری را ببوسند و بگذارند لب طاقچه و متوسل به فضای مجازی نصفه و نیمهای شوند که چندان هم شبیه کلاس درس نیست.
به گزارش اعتماد، صبح نهم اسفندماه، والدین با بیقراری بعد از تماسهای مدارس، به سمت مدرسه دویدند تا بچهها را به دندان گرفته و به خانه بیاورند. برخی ساعتها در راه و ترافیک ماندند. بعضی مجبور شدند خودرو را میان راه پارک کرده و پیاده به خانه بازگردند. درنهایت اما هرچه که بود، آغاز جنگ، خداحافظی با فضای مدرسه و زنگ تفریح و بازیگوشی و دیدار دوستان بود.
پرونده کلاسهای حضوری از نهم اسفندماه سال گذشته تا امروز برای همه دانشآموزان بسته شد و در نهایت نیز با توجه به ادامه شرایط جنگی، آنهم در روزهایی که همچنان همه در انتظار جنگی هستند که شاید دوباره آغاز شود، این سال تحصیلی به صورت مجازی به پایان خواهد رسید.
از نهم اسفندماه که برخی با ترس و لرز از سرکلاسها به حیاط رفتند و در انتظار والدین سراسیمهتر از خود، برخی گریستند، تا شبها و روزهای بعدی آن که بارها با صدای موشک و جنگنده و پدافند و پهپاد از خواب پریدند، دیگر رمقی برایشان باقی نماند که بیاموزند، آنهم پشت فضای غبارآلود اینترنتی کedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
