به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، طی چندروز گذشته که قسمت اول برنامه پلتفرمی «گنگ» با اجرای علی ضیا و محوریت موسیقی رپ و شعار توجه به جوانان ایرانی پخش شده، هیاهوها و سروصداهایی در فضای مجازی و رسانهها شنیده میشود که به نفع اینبرنامه و دستاندرکارانش هستند. علی ضیا که بهدلیل ماهیت شو من بودنش، دنبال کار فرهنگی و دغدغه تثبیت رپ فارسی یا شنیدهشدن صدای نوجوانان نیست و برای ادامه حیات در فضای مجازی، نیازمند اجراست؛ در هر برنامهای که شد. بنابراین باید اهداف پشت پرده و دلیل پخش چنینبرنامهای و سپس هیاهوهای اطرافش را جست و جو کرد.
کشمکشهای بین ساترا و پلتفرمها و برنامههایشان هم که اتفاق تازهای نیست و طی چندسال گذشته در یکچرخه تکراری، شاهدش بودهایم. ساترا گاهی شل گرفته و کوتاه آمده و گاهی هم خیلی سفت و سخت در پی احقاق حقش در زمینه مجوز و ممیزی و نظارت بوده است!
پس اگر از ظاهر ماجرا عبور کنیم و به عمق برویم، به نظر میرسد پخش قسمت اول «گنگ» و اینسروصداها، اتفاق تازهای نیست. اما صدای عدهای درآمده که با اینبرنامه، در پی رواج رپ فارسی هستند. مگر رپ فارسی سالها پیش در دهه ۱۳۸۰ از خود صدا و سیما پخش نشده؟ بله، تیتراژ سریال مار حالیکه هیچتصور و تلقی و تحلیلی از روابط زناشویی و ازدواج نداشت و حتی به نقطه صفر ماجرا هم نرسیده بود که نیازمند تماشای اینفیلم مثبت هجده باشد! حالا اینبچههای نسلهای Y به اینطرف که میگویند نسل Z هستیم و چه و چه، واقعا چهتصویر و تحلیلی از اعتراض و انتقاد اجتماعی دارند؟ آیا دیدگاه انتقادی از درونشان جوشیده یا با نظریههای انتقادی در مقطع کارشناسی ارشد آشنا شدهاند؟ آیا کتاب جامعهشناسان و تاریخ تئاتر و سینما را خواندهاند؟ یا با فضای مجازی و ماهواره و اینستاگرام بزرگ شدهاند؟ پس برنامهسازان عزیز روی همینکمبود مخاطب حساب اساسی باز کردهاند! و البته هیاهو و شلوغکاری مورد نیاز برای مطرحشدن برنامهشان در فضای مجازی!
صادق وفایی