دسترسی به بسیاری از خدمات دیجیتال جهانی برای کاربران ایرانی مسیری متفاوت از کاربران دیگر کشورها دارد؛ از ساخت حساب و پرداخت هزینه ChatGPT گرفته تا استفاده از ابزارهای توسعه نرمافزار، سرویسهای ابری و پلتفرمهای طراحی. تحریم، محدودیت پرداخت بینالمللی و سیاست شرکتهای فناوری باعث شده کاربران ایرانی برای استفاده از خدماتی که در بسیاری از کشورها مستقیماً در دسترس است، به واسطهها و مسیرهای جایگزین متکی باشند.
حالا تغییر در برخی مجوزهای تحریمی آمریکا این پرسش را دوباره مطرح کرده است که همین مسیر محدود نیز ممکن است در آینده محدودتر شود؟ پرسشی که پاسخ آن فقط به مقررات آمریکا وابسته نیست؛ شرکتهای فناوری نیز درباره ارائه یا عدم ارائه خدمات به کاربران ایرانی تصمیم میگیرند.