پخش فیلمهای دلون، موجب آشنایی بخش زیادی از جامعه ایرانی با این بازیگر شد. آن هم در زمانهای که خیلی خبری از اینترنت و شبکههای اجتماعی و سلبریتیهای پرشمار نبود.
جوان آنلاین: برای ایرانیها آلن دلون از چند لحاظ شخصیت و بازیگر ویژهای به حساب میآید. کمتر پیش آمده مردم ایران به بازیگری خارجی تا این حد حساس شوند و روی چهره و شمایل فیزیکیاش حساسیت نشان دهند. بازیگری که حتی نامش وارد گفتمان رایج مردم کوچه و خیابان هم شد تا لفظ «آلن دلون» برای سالهای دراز نمادی از خوشپوشی و خوشتیپی شود.
اما چرا شخصیت آلن دلون تا این اندازه برای مردم ایران خاطرهانگیز شد و خبر مرگش در ۸۸ سالگی، به خبری مهم برای عموم مردم تبدیل شد؟
بخشی از محبوبیت این بازیگر فرانسوی به پخش مکرر فیلمهای او از تلویزیون برمیگردد. دلون در سالهای در اوج بودن، بازیگر پرکاری بود و در شماری از فیلمهای پلیس و کارگاهی بازی کرده بود که بعضی از این فیلمها مثل «سامورایی»، «دسته سیسیلیها» و «دایره سرخ» بارها از تلویزیون پخش شده است.
پخش فیلمهای دلون، موجب آشنایی بخش زیادی از جامعه ایرانی با این بازیگر شد. آن هم در زمانهای که خیلی خبری از اینترنت و شبکههای اجتماعی و سلبریتیهای پرشمار نبود. در آن دوره آلن دلون با آن سیمایِ سردِ مردانه و نگاهِ نافذش، ترکیبی دلپذیر برای مخاطب میساخت.
برای مخاطبان آن سالهای تلویزیون، بازیگران مردی، چون دلون با حالتهای مردانه و محکمشان شناخته میشدند. این کاملا برخلاف سلبریتیهای امروز داخلی و خارجی هستند که کمتر میتوان آنها را با حالت و رفتارهای مردانهشان به یاد آورد.