یون سان، پژوهشگر سیاست خارجی چین در مرکز استیمسون، یک مؤسسه تحقیقاتی در واشنگتن، معتقد است که تعبیر «محور» برای چین، روسیه، ایران و کره شمالی همچنان معتبر است. اگرچه این چهار کشور هیچ توافق دفاعی متقابلی که همه آنها را ملزم کند ندارند، اما به گفته او، آنها دیدگاهی مشترک ضدآمریکایی، ضدغرب و ضددموکراسی لیبرال دارند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، نیویورک تایمز در گزارشی به بررسی رویکرد کشورهای چین و روسیه در جنگ ایران و اسرائیل پرداخته و این پرسش را مطرح ساخته چرا این دو کشور از ایران حمایت نکردند.
ترجمه این گزارش در ادامه آمده است با این توضیح که انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
زمانی که روسیه برای جنگ علیه اوکراین از چین، کره شمالی و ایران کمک خواست، برخی از مقامهای آمریکایی و بریتانیایی صحبت از شکلگیری یک «محور» جدید به میان آوردند.
به نظر میرسید که این چهار کشور با خشم، اقتدارگرایی و خصومت مشترک نسبت به ایالات متحده و متحدانش متحد شدهاند.
سان افزود: «همراستایی حتی اگر به اندازه توافق دفاعی متقابل نباشد، باز هم همراستایی است.» او ادامه داد: «اینکه آنها حاضر نیستند در جنگ برای یکدیگر بجنگند، همکاری و موضعگیری جمعی آنها را کماهمیت نمیکند. چین فناوریهای هستهای و موشکی به ایران داده، جنگ روسیه را تأمین مالی کرده و کره شمالی را روی پا نگه داشته است.».
اما محدودیتهایی هم در حمایت چین از ایران وجود دارد، به گفته «سان»، و مقامهای چینی به رهبری حکومت دینی ایران اعتماد کافی ندارند و ایران را کشوری «فرصتطلب، مردد و نامشخص در روابط خارجی» میبینند.
مقامهای چینی همچنین آگاهند که ایران، مانند کره شمالی، کشوری منزوی است و علیرغم نوسانات گاهبهگاه در روابط، به چین نیاز دارد.