ورود داند و روند‌های بروکراتیک ممکن است انگیزه و خلاقیت دانشجویان را تحت‌الشعاع قرار دهد.
فرصت‌های پیش‌رو در اقتصاد خلاق

با وجود این چالش‌ها، ظرفیت‌هایی همچون رشد بازار محتوا، افزایش دسترسی به فناوری دیجیتال، گرایش جوانان به روایت‌گری، طراحی و تولید هنری، می‌تواند آینده‌ای روشن برای این مراکز رقم بزند. اگر سیاست‌گذاران آموزش عالی و فرهنگ، حمایت هدفمند از این فضا‌ها را در دستور کار قرار دهند، دانشگاه‌ها می‌توانند به یکی از ارکان اصلی زیست‌بوم فناوری نرم تبدیل شوند.

نتیجه‌گیری

مراکز نوآوری و شتاب‌دهنده‌های فرهنگی در دانشگاه‌ها، می‌توانند پیشران‌هایی مهم در توسعه صنایع خلاق کشور باشند؛ پیشران‌هایی که نه‌تن‌ها بر رشد اقتصادی و اشتغال‌زایی تأثیرگذارند، بلکه فرهنگ و هویت ایرانی را نیز در قالب‌های نوین به نسل جدید عرضه می‌کنند.