تهران (پانا) – جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان در سومین و چهارمین دوره، هنوز بخشی جنبی از جشنواره فجر بود؛ اما با نمایش آثار فیلمسازان ایرانی و اروپای شرقی، تشکیل نخستین هیئت داوران و تولد جایزه «پروانه زرین»، از یک برنامه نمایشی به رویدادی رقابتی نزدیک شد. دورههایی که «گلنار»، «ماهی»، «گال» و «مدرسهای که میرفتیم» را کنار هم نشاندند و نخستین نشانههای هویت مستقل جشنواره را آشکار کردند.
۲۲:۴۲
دو دوره نخست جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان، بیشتر از آنکه به یک جشنواره مستقل شباهت داشته باشند، فرصتی محدود برای نمایش تعدادی فیلم در حاشیه جشنواره فجر بودند. هنوز خبری از رقابت، جایزه اختصاصی و هیئت داوران نبود و کودکان نیز سهمی در انتخاب و داوری آثار نداشتند.
دوره سوم و چهارم اما این وضعیت را تغییر دادند. جشنواره در دوره سوم به تجربههای متنوعتری از سینمای جهان توجه کرد و یک دوره بعد، با تشکیل نخستین هیئت داوران و اهدای «پروانه زرین»، از مرحله نمایش عبور کرد و به سمت انتخاب و ارزیابی آثار رفت.
