به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک، ابوجعفر محمد بن علی (ع) ملقب به باقرالعلوم، فرزند امام علی بن الحسین سجاد (ع)، امام پنجم شیعیان و هفتمینتن از چهاردهمعصوم (ع) است. اولینروز ماه رجب سال ۵۷ هجری قمری، سالروز ولادت ایشان است و طبق روایتی دیگر، میلاد ایشان را مربوط به روز سوم صفر آنسال دانستهاند.
امروز دوشنبه اول رجب، سالروز میلاد اینمعصوم که معروف به شکافنده علوم است و شاگردان مختلفی را تربیت کرده، بهانه خوبی برای مطالعه وصیتهای اخلاقی و اجتماعی ایشان است.
در ادامه وصیتهای بهجامانده از امام محمدباقر (ع) در مکتوبات و روایات را مرور میکنیم؛
دعا پشت سر برادران ایمانی
حمران بن اعین گوید به امام باقر (ع) عرض کردم: مرا وصیتی فرما! فرمود: تو را سفارش میکنم به تقوای الهی و سخت بپرهیز از شوخی و مزاح که براستی هیبت مرد و آبروی او را میبرد، و بر تو باد به دعا برای برادران دینی در پشت سرشان که روزی را ریزان کند و اینسخن را سهمرتبه فرمود.
حرمت مومن
امام باقر (ع) رو به کعبه ایستاده فرمود: ستایش خاص خدایی است که تو را گرامی داشته و شرافت و عظمت داد و زیارتگاه و امانگاه مردم کرد، و به خدا سون آشکار.
اهل حق دانای به راه هستند. و اگر آنها را مبتلا و گرفتار دیدی بدان ننگر! و اگر دیدی زورگویان به آنها زور گویند و در نظرها خوارند و به بلاها گرفتارند، (اینها را به حساب ناحقبودن آنها مگذار) اینها بهزودی بگذرد و روزگار فراخ و خوشی برای آنها پیش آید.
بدان که برادران مورد اعتماد ذخیرههایی هستند برای (روز بیچارگی و نیاز) همدیگر. و اگر ترس آن نبود که تو گمانهای ناروا به من ببری (و مرا برتر از آنچه هستم بدانی) پرده از روی بسیاری از آنچه پوشاندم برمیداشتم و چیزهایی از حق برایت بیان میکردم که آن را پنهان داشتم، ولی من از تو ملاحظه کردم و خواستم که در همین راه حقی که هستی پا بر جا بمانی و بردبار نیست آنکس که از کسی پروا نکند در جای پرواکردن و ملاحظهنمودن. و بردباری جامه شخص دانا و عالم است. مبادا که خود را از آن برهنه کنی! والسلام!