تهران (پانا) – پنجمین و ششمین دوره جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان، مرز میان دو دوره تاریخی این رویداد بودند؛ جشنواره در سال ۱۳۶۸ با نمایش فیلمهایی چون «دزد عروسکها»، «کاکلی» و «پاتال و آرزوهای کوچک» و اجرای دوبله همزمان در سینما، آخرین حضور خود زیر سایه جشنواره فجر را تجربه کرد و یک سال بعد، با انتقال به اصفهان و دبیری علیرضا شجاعنوری، سرانجام صاحب هویتی مستقل شد.
۰۰:۱۵
جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان تا پایان چهارمین دوره، آرامآرام اجزای یک رویداد سینمایی را به دست آورده بود؛ فیلمهای ایرانی و خارجی را نمایش میداد، هیئت داوران داشت و «پروانه زرین» را به برگزیدگان اهدا میکرد. بااینحال، هنوز یکی از مهمترین مؤلفههای یک جشنواره مستقل را نداشت: خانهای از آن خود.
چهار دوره نخست در دل جشنواره فیلم فجر برگزار شده بود و سینمای کودک، باوجود افزایش تعداد آثار و شکلگیری بخش رقابتی، همچنان عنوان یک بخش جنبی را با خود حمل میکرد. در دوره پنجم، برنامهها به اندازهای گسترده شدند که ادامه این وضعیت دیگر منطقی به نظر نمیرسید.