به گزارش صراط به نقل از فارس؛ شاید برای شما هم پیش آمده باشد؛ ساعت قرار ۵ عصر است، شما رأس ساعت، آماده و حاضر در محل قرار نشستهاید، اما عقربهها روی ۶میروند و خبری از طرف مقابل نیست جز یک پیام تکراری: «توی ترافیکم، ۱۰ دقیقه دیگه میرسم!»تجربهای آشنا و کلافهکننده که خیلی زود حس خوشایند دیدار را به خشم، دلخوری و این فکر تلخ تبدیل میکند: «آیا برای وقت من ارزشی قائل نیست؟» بدقولی مزمن یکی از فرسایندهترین الگوهای رفتاری در روابط بینفردی است. اما در مواجهه با کسی که تأخیر جزئی از هویت او شده، راهکار چیست؟ پرخاشگری و قهر؟ تلافی کردن؟ یا روشهای سنجیدهتر روانشناختی؟
قانون ۳۰ دقیقه را پیاده کنید
صبرِ بیپایان، پاداشی ناخواسته برای فرد بدقول است. وقتی ساعتها منتظر میمانید، ناخواسته این پیام را مخابره میکنید که وقت شما ارزشی ندارد و همیشه منتظرش میمانید.بزرگترین اشتباه این است که ساعتها منتظر بمانید و بعد با قیافه گرفته با او روبهرو شوید. از قبل با لحنی کاملاً آرام و شفاف بگویید: من تا ۳۰نیم ساعت بعد از ساعت قرار منتظرت میمونم، اگه نرسی مجبورم به بقیه برنامههام برسم یا تنهایی شروع کنم. اگر نیامد، دقیقاً طبق حرفتان رفتار کنید؛ یا محل قرار را ترک کنید، یا برنامه را بدون او شروع کنید و یا غذا را در مهمانی بکشید. تجربه واقعی پیامد تأخیر، مؤثرترین درس برای افراد بدقول است.