۲۰ شهریور ۱۴۰۵ – ۲۰:۲۰
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ازدواج و فرزندآوری از مهمترین پایههای حفظ هویت، پویایی و نشاط اجتماعی به شمار میروند. عبور از چالشهای امروز حوزه خانواده، نیازمند بازنگری در نظام ارزشی، تقویت مهارتهای زندگی مشترک و فراهم کردن حمایتهای ساختاری از سوی دولت است؛ مسیری که در آن، اعتماد به وعدههای الهی و عبور از «منیت» میتواند خانواده را بار دیگر به کانون آرامش و برکت زندگی بازگرداند.
در سالهای اخیر، در بخشی از افکار عمومی، تعریف متفاوتی از «خوشبختی» و «آرامش» شکل گرفته است. بخشی از نسل جوان، تأهل را با محدودیت، غم و ناآرامی پیوند میدهد و در مقابل، تجرد را مساوی آزادی و شادی میداند؛ تا جایی که این جمله کلیشهای بارها شنیده میشود: «ما مجرد خوشحال زیاد دیدهایم، اما متأهل خوشحال انگشتشمار».
از آنجا که در نگاه اسلام، ازدواج تنها یک قرارداد اجتماعی برای تأمین نیازهای اولیه نیست، بلکه سنتی نبوی و زمینهای برای رشد و تعالی انسان محسوب میشود، بررسی دقیق این تصور اهمیت ویژهای دارد. از همین رو، در گفتوگو با حجتالاسلام محمد تقیان، مشاور و کارشناس خانواده، تلاش کردهایم این مسئله را از منظر دینشناسی و روانشناسی خانواده بررسی کنیم.