مهر، با گسترش خدمات غیرحضوری بانکها، چک الکترونیک بهعنوان یکی از حلقههای مهم بانکداری دیجیتال، قرار بود بخشی از مشکلات چک کاغذی را برطرف کند؛ از حذف رفتوآمدهای غیرضروری گرفته تا کاهش خطا در ثبت اطلاعات و تسهیل رهگیری. با این حال، تجربه کاربران نشان میدهد هرچند صدور، ثبت و حتی انتقال چک در بستر دیجیتال سادهتر شده، اما در مرحله وصول و نقدشوندگی، بهویژه زمانی که پای دو بانک متفاوت در میان است، هنوز چالشهایی وجود دارد که تجربه کاربری را تحت تأثیر قرار میدهد.
مسئله مهمتر، شفاف نبودن مسیر وصول است. در بسیاری از موارد، کاربر میداند چک ثبت شده، تأیید شده یا در اختیار او قرار گرفته، اما نمیداند دقیقاً در چه مرحلهای از فرآیند وصول قرار دارد. برای مثال، روشن نیست که آیا چک صرفاً در سامانه ثبت شده، برای وصول به جریان افتاده، در انتظار پردازش بینبانکی است یا تسویه آن انجام شده اما هنوز وجه در حساب مقصد ننشسته است. همین ابهام، حتی اگر تأخیر چندان طولانی هم نباشد، احساس بیاعتمادی و بلاتکلیفی ایجاد میکند.
در واقع، یکی از نقاط ضعف موجود، کمبود «ردیابی مرحلهبهمرحله» برای کاربر نهایی است. در پرداختهای روزمره، کاربران به مشاهده وضعیتهای لحظهای عادت کردهاند؛ از انتقال کارتبهکارت گرفته تا خرید اینترنتی. به همین دلیل، وقتی در مورد چک الکترونیک تنها با چند برچسب کلی مانند «ثبت شد» یا «در حال بررسی» روبهرو میشوند، احساس میکنند فرآیند شفاف نیست. این در حالی است که از منظر فنی، تفاوت میان ثبت در صیاد و تسویه در چکاوک کاملاً معنادار است، اما این تفاوت به زبان ساده و قابل فهم برای مشتری ترجمه نشده است.